[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Βουτιά από το μπαλκόνι

Αυτήν την πόλη, διαπιστώνουμε με πίκρα γι΄ άλλη μια φορά, τη φτιάξαμε σαν φούρνο με πέτρα, σαν τηγάνι με τσιμέντο, ιδανική για τη διατήρηση της θερμότητας, να ψήνει, να σερβίρει, να τηγανίζει, να βασανίζει. Και οι άδειες όλες Αύγουστο, να σου μένει για Ιούνιο μόνο ο οραματισμός των δροσερών νησιών, και η παρηγοριά ότι τουλάχιστον τελείωσαν τα σχολεία.
Κλείστε τα μάτια κι ονειρευτείτε το ελαφρύ αεράκι που φυσάει στους μικρούς κόσμους των πελάγων, τους τριγυρισμένους από θάλασσα. Πώς φιλτράρει η ατμόσφαιρα και τους καύσωνες και τις βροχές και τη ζέστη και το κρύο, να τα φέρει όλα στα μέτρα τους πριν τα προσφέρει στα νησιά, να είναι το μελτέμι ό,τι πιο βίαιο γνωρίζουν. Ακόμα και η σκέψη τους παρηγορεί και δροσίζει, μόνο να γλιτώσουν την απειλή της σούπερ ανάπτυξης που σοφίστηκαν οι βιαστικοί για ξεπούλημα νομοθέτες και σχεδιάζουν συγκροτήματα με εξοχικά για πούλημα μεγάλα σαν ξενοδοχεία, στις μικρές ακτές. Μαζική παραγωγή, μαζική πώληση, υπέρογκα κέρδη ονειρεύονται, και οι εικόνες της αναψυχής σβήνουν μπροστά στις ισπανικές φωτογραφίες με τους ουρανοξύστες στη σειρά μπροστά στην αμμουδιά… Μπρρρ.. Ποια παραλία, ποια ακτή αγαπημένη και γνωστή ή άγνωστη και ποθητή, έχουν βάλει στο μάτι για να φτιάξουν τέτοια; Εντάξει, τους καταλαβαίνουμε τους λάτρεις των θηριωδών ουρανοξυστών. Έχουν καταπιεστεί στην Αθήνα, δεν τους αφήνουν να υψώσουν για να μην κρύψουν την Ακρόπολη, αλλά οι αμμουδιές τι φταίνε; Εκτός κι αν έχουν στο μυαλό τους την άποψη της Κομισιόν, που μόλις χθες έριξε την ιδέα στους κατοίκους των χαμηλών παραλιακών περιοχών να αρχίσουν να το σκέφτονται, να μετακομίσουν στα βουνά, γιατί η θάλασσα θα ανέβει.
Οπότε, μόλις ανέβει, θα καλυφθούν οι πρώτοι όροφοι και από τους επάνω θα κάνουν βουτιά κατ΄ ευθείαν από το μπαλκόνι.













