[ Διαστάσεις ] Η επιστροφή των λουδιτών

Η δημοσκόπηση αφορά το μέλλον του Ιnternet και δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2006. Το 58% των ερωτηθέντων ειδικών απάντησαν ότι μέχρι το 2020 θα έχουν δημιουργηθεί πολλές οργανώσεις «νεολουδιτών», που θα προσφεύγουν ακόμη και στη βία για να σταματήσουν τη διάδοση του Διαδικτύου.

Κανείς δεν ξέρει αν ο Νεντ Λουντ, ένας εργάτης υφαντουργίας από το Λέστερ που έσπασε με ένα ρόπαλο έναν αργαλειό, ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Το βέβαιο είναι ότι στο όνομά του εξεγέρθηκαν την περίοδο 1811-1813 χιλιάδες εργάτες στα Μίντλαντς, καταστρέφοντας τα μηχανήματα που θεωρούσαν απειλή για τον τρόπο ζωής τους. Το κίνημα, που ονομάστηκε λουδισμός, πνίγηκε στο αίμα. Και το βρετανικό Κοινοβούλιο, παρά την αντίθεση του Λόρδου Βύρωνα, ψήφισε έναν νόμο που καταδίκαζε σε θάνατο όσους κατέστρεφαν μηχανήματα. Αργότερα, ο Μαρξ θα καταδίκαζε με τη σειρά του αυτή την εξέγερση με το επιχείρημα ότι οι λουδίτες δεν μπόρεσαν να κάνουν διάκριση ανάμεσα στη μηχανή και τη χρησιμοποίησή της από τον καπιταλισμό. Αυτό δεν εμπόδισε τη Σάρλοτ Μπροντέ να τοποθετήσει το μυθιστόρημά της «Σίρλεϋ» (1849) στην καρδιά εκείνης της εξέγερσης, στο Γιορκσάιρ.

Πέρασε πάνω από ένας αιώνας για να αποκτήσει ο λουδισμός, χάρις στον ιστορικό Ε.Π. Τόμσον, την πολιτική διάσταση που του αξίζει. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ο επίσης Αμερικανός ιστορικός Ντέιβιντ Νομπλ δημοσίευσε μια μελέτη για την παθητικότητα των εργατών απέναντι στην αυτοματοποίηση. Άρχισε έτσι να αναπτύσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα κίνημα αντίστασης στις τεχνολογίες, που ονομάστηκε νεο-λουδισμός και γρήγορα απέκτησε τον ήρωά του: τον Κιρκπάτρικ Σέιλ, που το 1995 έσπασε έναν υπολογιστή μπροστά σε 1.500 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί για να τον ακούσουν στο δημαρχείο της Νέας Υόρκης. «Οι τεχνολογίες που έχουν δημιουργηθεί και διαδοθεί από τις δυτικές εταιρείες είναι ανεξέλεγκτες και διαταράσσουν την εύθραυστη ισορροπία της ζωής στη Γη», γράφει στις Σημειώσεις για το νεολουδιστικό κίνημα ο Τσέλις Γκλέντινινγκ, ένας ψυχολόγος από το Νιου Μέξικο. Αργά ή γρήγορα, το κίνημα θα επέστρεφε στην Ευρώπη. Το 2005 γεννήθηκε στην Ισπανία το ενημερωτικό δελτίο «Φίλοι του Λουντ», ενώ στη Γαλλία εκδίδεται το ένα βιβλίο μετά το άλλο για το ίδιο θέμα. «Δεν φοβόμαστε την τεχνολογία», λέει στη «Λιμπερασιόν» ο Σεντρίκ Μπιαζινί, εκδότης του βιβλίου Τεχνολογική Τυραννία,κριτική της ψηφιακής κοινωνίας (εκδ. L΄Εchappee). «Δεν θέλουμε να επιστρέψουμε στα κεριά. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε κινητά, αλλά τι κοινωνία θέλουμε». Και το άλλο ερώτημα είναι τι μέσα προτίθενται να χρησιμοποιήσουν για να διεκδικήσουν αυτή την κοινωνία. Τον Σεπτέμβριο αναμένεται η απόφαση για τρεις νεαρούς Γάλλους που κατέστρεψαν δύο βιομετρικούς δείκτες του κυλικείου ενός σχολείου. Ο Ζοζέ Μποβέ κουβαλάει μια καταδικαστική απόφαση για την επίθεση, το 1999, εναντίον ενός ΜακΝτόναλντ΄ς. Αν ο νεολουδισμός δεν πάρει τις αποστάσεις του από τη βία, είναι καταδικασμένος να (ξανα)περάσει στη λήθη.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com