Επιφυλλίδα

Βία, ψέματα και βιντεοταινίες

Τα Σώματα Ασφαλείας είναι μια ομάδα που εντέλλεται να επιβάλλεται στις υπόλοιπες, ο σκληρός βραχίονας του κράτους. Ως κλειστή ομάδα με πολύ ιδιαίτερους όρους εργασίας ασφαλώς και διαθέτει τους δικούς της ιδιαίτερους κώδικες επικοινωνίας. Ας θεωρήσουμε λοιπόν έναν εσωτερικό κώδικα μεταξύ συναδέλφων και την ανταλλαγή βίντεο με τα κινητά τους τηλέφωνα. Διόλου παράξενο, ούτε κατακριτέο. Θα μπορούσαν να απεικονίζουν ευτράπελα ή όψεις της δύσκολης επαφής τους με την παράνοια της πόλης. Θα μπορούσαν να είναι εικόνες οριακές, να προκαλούν εκρήξεις αδρεναλίνης. Δεν αντιμετωπίζουν και λίγες δα στην καθημερινότητά τους: καταδιώξεις με περιπολικά ή μοτοσυκλέτες, υποψήφιους αυτόχειρες, αγοραπωλησίες ναρκωτικών, στιγμές κάθε είδους έντασης.

Επέλεξαν όμως να διακινούν εικόνες μιας άψογα δραματοποιημένης μονόδρομης βίας. Η επαγγελματική διασκέδασή τους, το «έλα συνάδελφε να δεις τι έκανε ο συνάδελφος», αφορούσε τον βίαιο εξευτελισμό δυο μικροκακοποιών, το στριπτίζ που ανάγκαζαν πόρνες να κάνουν μέσα στο Τμήμα, την κακοποίηση διαδηλωτών. Η χρήση βίας, εγγενής στις αστυνομίες όλου του κόσμου και πάντως σίγουρα στη δική μας, έγινε κρυφό θέαμα που επιβεβαιώνει την επιβολή της ένστολης απρόσωπης ισχύος. Πολλοί ενδόμυχα ταυτίζονταν με τον αρχιφύλακα της Ομόνοιας και με μια κίνηση βουβής επιβράβευσης προωθούσαν το βίντεο στον επόμενο συνάδελφο. Ο κλειστός κύκλος αυτών των θεατών της βίας όλο και διευρυνόταν, έως που έσπασε. Μόνο που χρειάστηκε ένα χρόνο για να σπάσει. Άρα, η ομαδική παρατεταμένη ηδονοβλεψία της βίας δικαιούμαστε να εικάσουμε

Τα όρια μεταξύ «κακής μειονότητας» που παράγει βία και γενικού αστυνομικού πληθυσμού που την καταναλώνει δικαιούμαστε να εικάσουμε πως είναι αρκετά ασαφή και μετακινούμενα

πως αποτελεί κυρίαρχο πλέον γνώρισμα μεγάλου μέρους της ομάδας και όχι ακραία συμπεριφορά ορισμένων. Επιπλέον, τα όρια μεταξύ «κακής μειονότητας» που παράγει βία και γενικού αστυνομικού πληθυσμού που την καταναλώνει δικαιούμαστε να εικάσουμε πως είναι αρκετά ασαφή και μετακινούμενα. Αυτό μαρτυρά ο ένας χρόνος σιωπής.

Η διαρροή του βίντεο έθεσε σε λειτουργία έναν μηχανισμό με σκοπό να διαψευσθούν οι προηγούμενες εικασίες. Οι πρωταγωνιστές διώκονται και μάλλον θα τιμωρηθούν παραδειγματικά με τη διαβεβαίωση πως αποτελούσαν αισχρή μειονότητα, όχι υπολογίσιμο μέγεθος εντός της Αστυνομίας. Η τιμωρία δήθεν διαψεύδει την καταγγελλόμενη γενικευμένη ατιμωρησία, άρα πολιτικοί και διοικητικοί προϊστάμενοι είναι αθώοι του αίματος. Η δικαστική εξουσία είναι αυτή που θα επιβάλει τις ποινές, άρα υποστηρίζεται πως δεν είναι αλήθεια ότι πολλοί δικαστές βλέπουν κακοποιημένους κατηγορουμένους και κλείνουν τα μάτια. Οι δημοσιογράφοι καλύπτουν με πλούσια ρεπορτάζ το θέμα, άρα δήθεν δεν ισχύει πως τα ΜΜΕ αδιαφορούν για τις συχνές καταγγελίες περί βασανισμών. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα επιβεβαιώνει καθημερινά τις χειρότερες εικασίες μας. ΥΓ: Η απλή απαξίωση της Αστυνομίας, χωρίς τη λήψη σοβαρών και ριζικών μέτρων αναμόρφωσής της, θα γεννήσει περισσότερη βία. Είναι λοιπόν αφέλεια να επιχαίρει κανείς με την κατάντια των τελευταίων ημερών.

Στην επιφυλλίδα αποτυπώνονται οι προσωπικές απόψεις του συντάκτη.

Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.