[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ρατσισμός που υποδαυλίζεται

«ΑΝ ΜΠΟΡΩ να στείλω το άνθος του γερμανικού έθνους στην κόλαση του πολέμου χωρίς τον παραμικρό οίκτο για την απώλεια του πολύτιμου γερμανικού αίματος, τότε σίγουρα έχω το δικαίωμα να εξαλείψω εκατομμύρια μιας κατώτερης φυλής».

Δυστυχώς για μας, η ουσία της ανατριχιαστικής παραδοχής του Αδόλφου Χίτλερ δεν διαφέρει και πολύ από τη φασίζουσα νοοτροπία των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. που πρωταγωνίστησαν στα βίντεο της ντροπής. Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνον η ανεπάρκεια του κ. Πολύδωρα, με τις ευλογίες του οποίου ενισχύθηκαν τα πιο ακραία στοιχεία της Αστυνομίας. Ούτε πρόκειται απλώς για μια χούφτα νταήδων.

Δυστυχώς για μας, ο ρατσισμός και η ρατσιστική βία είναι μία από τις σοβαρότερες πληγές της νεοελληνικής κοινωνίας.

Επτά στους δέκα Έλληνες πιστεύουν ότι οι ξένοι ευθύνονται για την εγκληματικότητα και για την αύξηση της ανεργίας και θεωρούν ότι τα παιδιά των αλλοδαπών πρέπει μεν να πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο με τα ελληνόπουλα, αλλά σε διαφορετικές, «ειδικές» τάξεις!

Πόσα ακόμα βίντεο πρέπει να δούμε για να ειπωθεί δημοσίως αυτό που όλοι ξέρουν, αλλά δεν τολμούν να ομολογήσουν ανοιχτά; Στην Ελλάδα υπάρχει ρατσισμός, ένας ρατσισμός που υποδαυλίζεται καθημερινά από φοβικά σύνδρομα και ακραία στοιχεία εθνικιστικού λόγου και ανθεί από κάθε λογής θερμοκέφαλους που δαιμονοποιούν τον «άλλον». Ο βιασμός της 16χρονης στην Αμάρυνθο, η αντιμετώπιση των μεταναστών δεύτερης γενιάς ως πολιτών δεύτερης κατηγορίας και τώρα τα βίντεο της φρίκης εντάσσονται στο ίδιο τροπάρι της γλώσσας του μίσους.

Η ατιμωρησία που συνοδεύει συνήθως τις φρικαλεότητες εις βάρος μεταναστών και οι ήπιες ποινές δεν δείχνουν μόνο τη θρασυδειλία των δραστών, αλλά και το γεγονός ότι η νεοελληνική κοινωνία ανέχεται αυτά τα φαινόμενα. Η σιωπή σημαίνει αποδοχή.

Ο ρατσισμός δεν είναι στο DΝΑ μας. Διδάσκεται. Μαθαίνουμε να είμαστε ρατσιστές. Αν ο «άλλος» είναι ο καθρέφτης στον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας, δυστυχώς για μας, το πρόσωπό μας προκαλεί αποστροφή…