[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Η πηγή της δύναμης

Μια πανέμορφη νέα κοπέλα τρέχει με τα μαλλιά στον αέρα, σε μια αμμουδιά δίπλα στη θάλασσα. Σώμα αρμονικό, όσο τέλειο μπορεί να γίνει ένα νεανικό γυναικείο σώμα, μέχρι τα γόνατα. Από κει και κάτω δυο λάμες αντί για γάμπες, λυγισμένες πιο ψηλά από εκεί όπου θα ήταν οι πατούσες. Μέρες τώρα η εικόνα ταξιδεύει στους τοίχους της Αθήνας, σοκάρει τα βλέμματα.

Μέχρι που την αποδέχονται.

Δεν είναι κάποιο παράξενο φωτομοντάζ, είναι αληθινός άνθρωπος, Αμερικανίδα, μοντέλο, αθλήτρια, ηθοποιός, υπάρχει και περπατάει με τις λάμες αυτές, τρέχει, κερδίζει στους Παραολυμπιακούς. Έχασε τα πόδια της μωρό από αρρώστια, ύστερα με τη δύναμη της θέλησης, όπως λένε, έγινε ο άνθρωπος σε λάμες, παράξενη, όμορφη και πετυχημένη. Πού βρίσκεται άραγε η πηγή αυτού του προϊόντος, της δύναμης της θέλησης;

Μήπως είναι κι αυτό στην Αμερική, σε καμιά χαμένη κοιλάδα των Ίνκας; Γιατί εδώ δε μπορεί να μην έχει κανένας ανάπηρος θέληση, αν όχι να ξεχωρίσει τόσο, να ζήσει τουλάχιστον, να διεκδικήσει αυτά που η ζωή τού χρωστάει, τα βασικά.

Μήπως η δύναμη της θέλησης βοηθιέται όταν οι άνθρωποι γύρω σέβονται, δέχονται, ενθαρρύνουν, όταν έχουν εκπαιδευτεί να φέρονται με διακριτικότητα και προσοχή, όταν έχουν εξοικειωθεί με την καθημερινή παρουσία των ατόμων με αναπηρία, δεν τα ρίχνουν στον Καιάδα, για να μπορούν να σοκάρονται μετά όταν τα βλέπουν με τη μορφή ζητιάνων και να τα ξαναδιώχνουν δίνοντας λίγες δεκάρες. Δεν μπορεί όλη η δύναμη της θέλησης να μοιράστηκε άδικα και για εδώ να μην περίσσεψε δράμι. Κάπου υπάρχει, αλλά είναι μέσα σε όλους μας, ανάπηρων και αρτιμελών, και οι αρτιμελείς νομίζουμε ότι δεν τη χρειαζόμαστε, τη φυλάμε για ώρα ανάγκης…