δίκτυο

Όλα τον θυμίζαν…

Έχει ψυχή η Χαρούλα. Πάντα είχε ψυχή. Και την ψυχή της την άπλωσε η Χάρις Αλεξίουόπως τη λένε «επίσημα», αλλά Χαρούλα έχει καθιερωθεί στις ψυχές και στα στόματα όλων μας-, την «εξέθεσε εις κοινήν θέαν», για τρία βράδια στο Ηρώδειο. Ψυχή όμως είχε και ο Μάνος Λοΐζος- ο αγαπημένος της, ο γκαρδιακός ο φίλος. Ψυχή γλυκιά και μεγάλη. Η συνάντηση των δυο τους στο τραγούδι «έγραψε». Και αυτή τη φορά- με τον Λοΐζο απόντα πια ως φυσική παρουσία εδώ και είκοσι πέντε χρόνια. Συγκινήθηκε ο κόσμος που είχε γεμίσει το θέατρο και στις τρεις αφιερωμένες στον Μάνο Λοΐζο συναυλίες «Όλα σε θυμίζουν»- διότι η Χαρούλα εκτός από ψυχή έχει και μνήμη, δεν ξεχνάει…- του Φεστιβάλ Αθηνών. Αλλά και ξέδωσε. Ο Λοΐζος έχει τόση ποικιλία στα τραγούδια του… Με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και τους τρεις του εξαιρετικού Τρίφωνου πλάι της, μ΄ ένα φαντάρο με στολή που ανέβηκε κι έριξε ένα αυθεντικό ζεϊμπέκικο υπό τους ήχους της «Ευδοκίας» χωρίς ίχνος κιτς στο πράγμα, με μια πολύ καλή ορχήστρα, με ήχο εξαιρετικό – διακριτικό, όπως ακριβώς άρμοζε στα τραγούδια αυτά – η Χαρούλα συγκρατώντας τη συγκίνησή της τα έδωσε όλα. Γιατί, πάνω απ΄ όλα, είναι ερμηνεύτρια. Κι είχε ένα ωραίο κοινό. Καμιά σχέση με λαϊφτιλίστικα πρότυπα, καμιά σχέση με τον όχλο του σκυλάδικου: να συμμετέχει, να ανάβει αναπτήρες, να φωνάζει αγαπησιάρικα λόγια, να χειροκροτάει ρυθμικά, να χειροκροτάει ρυθμικά όρθιο στο «Τέλι, τέλι, τέλι», να τραγουδάει… Εικόνες από το παρελθόν, πρόσωπα αγαπημένα που χάθηκαν, πρόσωπα που ξεχάστηκαν, συνειρμοί, εκείνη η μέρα του Σεπτέμβρη του ΄82 στο Πρώτο… όρμησαν σα χιονοστιβάδα στο μυαλό μου. Και στα μάτια μου… Πάντως είμαι σίγουρος ότι κι ο Λοΐζος εκεί ήταν. Σε κάποια γωνίτσα. Κι αγαλλιούσε. Μόνο που δεν νιώθω ικανός να γράψω πόσο μου λείπει ένας άνθρωπος που δεν γνώρισα. Γιατί όταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος- τα περισσότερα απ΄ τα λόγια των αξεπέραστων τραγουδιών που ακούσαμε δικά του είναι – γράφει είκοσι πέντε τώρα χρόνια για τον Φίλο του αυτά που γράφει, τι να γράψω εγώ;


Μνήμες στη γραμμή 14

Τις πρώτες διαδρομές των γονιών τους- των πρώτων Αφρικανών μεταναστών, στις αρχές της δεκαετίας του ΄70-, θα ακολουθήσουν, μέσα στην πόλη, οι μετανάστες δεύτερης γενιάς. Την Τετάρτη, Διεθνή Ημέρα Προσφύγων, η γραμμή του τρόλεϊ 14 (Πλατεία ΠαπαδιαμάντηΝέο Ψυχικό) θα μεταφέρει από τις 19.00, παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, αλλά και μουσικούς και άλλους καλλιτέχνες, καθώς επίσης και εθελοντές, οι οποίοι θα προσφέρουν στους επιβάτες φωτογραφικές μηχανές για να απαθανατίζουν όσα ασυνήθιστα και πρωτότυπα θα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της διαδρομής.


Τον τιμά το Βασιλικό

Το Βασιλικό της Χαλκίδας τιμά τη μνήμη του δικού του ανθρώπου, του Πάνου Γεραμάνη. Ο Δήμος Ληλαντίων και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ευβοίας διοργανώνουν τις εκδηλώσεις στη μνήμη του Πάνου Γεραμάνη, με στόχο τη δημιουργία ενός πανελλήνιου φεστιβάλ για το λαϊκό τραγούδι. Έτσι, λοιπόν, την ερχόμενη Κυριακή 24 Ιουνίου θα πραγματοποιηθούν στην ιδιαίτερη πατρίδα του δύο εκδηλώσεις: στο Λύκειο του Βασιλικού (στις 19.30) θα παρουσιαστεί το τελευταίο βιβλίο του Πάνου Γεραμάνη «Η ζωή μου ένα τραγούδι» (Εκδόσεις Καστανιώτη), για το οποίο θα μιλήσουν οι Γιώργος Λεονταρίτης, Φώντας Λάδης, Διονύσης Τσακνής, Βασίλης Λουμπρίνης.

Συντονίζει ο Ανδρέας Ρουμελιώτης. Δύο ώρες αργότερα (στις 21.30) στο προαύλιο των Σχολών Μαθητείας του ΟΑΕΔ στο Βασιλικό ξεκινά λαϊκή συναυλία-αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τους Δημήτρη Μπάση, Λένα Αλκαίου και Μαρία Σουλτάτου. Η καλλιτεχνική επιμέλεια και η διεύθυνση της ορχήστρας είναι του Φαίδωνα Λιονουδάκη, ενώ η παρουσίαση θα γίνει από τον Πάνο Σαββόπουλο.