Η δική μας «ΒΕΡΑ»

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ έχει ως αποδέκτες όλους τους φίλους αναγνώστες που παράλληλα είναι και τηλεθεατές της «Βέρας στο δεξί».

Τρία χρόνια τώρα, από αυτή εδώ τη στήλη, δεν έγραψα ούτε μία λέξη για τη δικιά μας «Βέρα».

Τίποτα! Ποτέ!

Σήμερα, επιτρέψτε μου μια παρέκκλιση. Πρώτη και τελευταία. Γιατί είμαι συναισθηματικά φορτισμένη. Γιατί αυτό που νιώθω μέσα μου θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.

Η αυλαία της δικής σας «Βέρας» θα πέσει το βράδυ της 1ης Ιουλίου. Η αυλαία της δικής μας «Βέρας» έπεσε ήδη. Γράφτηκε και η τελευταία λέξη, το τελευταίο «και», το τελευταίο σημείο στίξης. Μπήκε η λέξη που τόσο μας πόνεσε:

«ΤΕΛΟΣ»!

Ξεκινήσαμε στα τυφλά! Χωρίς γνώση, χωρίς μπούσουλα, χωρίς προηγούμενο! Όνειρο (οι καλοθελητές το ονόμασαν ουτοπία), να κάνουμε μια εβδομαδιαία σειρά (σε ύφος και σε ήθος) που όμως θα προβαλλόταν σε καθημερινή βάση.

Πέσανε όλοι πάνω μας να μας φάνε. «Αυτό δεν γίνεται. Σε 20 επεισόδια θα τα έχετε φτύσει.

Εξωτερικά γυρίσματα; Δεν θα τα βγάλετε πέρα!

Θα παίζετε επαναλήψεις μετά τον πρώτο μήνα!

Ρόμπες ξεκούμπωτες θα γίνετε!».

Τώρα πια θα πω την αλήθεια! Κι εμείς φοβόμασταν! Τρέμαμε. Κι εμείς δεν πιστεύαμε ότι το στοίχημα που βάλαμε θα το κερδίσουμε.

Τρία χρόνια πριν…

Τρία χρόνια μετά…

Η «Βέρα» μας τελειώνει. Δεν στέκομαι στα σλόγκαν καναλιών: «Η σειρά που άλλαξε τα απογεύματά μας!». Έλα όμως που αυτή η ρημάδα η σειρά, όντως, τα άλλαξε. Έλα όμως που έβαλε έναν καινούργιο κόσμο σε μια ζώνη (που ανέκαθεν την αποκαλούσα «Η ζώνη του λυκόφωτος»). Νέους ανθρώπους, καλλιεργημένους ανθρώπους, άτομα με επίπεδο και ενδιαφέροντα…

Η σειρά που άλλαξε τα απογεύματά μας… Που έγινε αφετηρία αντιγραφών και κακεκτύπων. Που προκάλεσε μαζική υστερία στα κανάλια: Τι κάνουμε, κύριοι, 7-8; (Lead in: Ποιος ήξερε αυτόν τον όρο πριν από τη «Βέρα» μας;).

Η σειρά που άλλαξε κι όλους εμάς! Που θα την κουβαλάμε πάντα μέσα μας. Όχι, δεν είναι λόγια του αέρα. Είναι η αλήθεια μας.

Θα μου πείτε, «αφού την αγαπάτε τόσο πολύ, γιατί τη σταματάτε;». Ακριβώς γιατί την αγαπάμε τόσο πολύ. Για να τη διαφυλάξουμε. Να την αποχαιρετήσουμε όταν η «Βέρα» μας είναι ακόμα ψηλά!

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ. Απολογισμός… Πίκρες; Πολλές! Επιθέσεις; Άπειρες! Πριν από δυο βδομάδες κιόλας διάβαζα στο «ΤV GUΙDΕ» το σχόλιο της Ν. Χασιώτη. (Δεν έχω απαντήσει ποτέ σε κριτικές, ας μου επιτραπεί να το κάνω τώρα που η «Βέρα» έχει πια καταθέσει το στίγμα της και δεν έχει σημασία αν θα την υπερασπιστώ ή όχι).

Η συνάδελφος μας στηλίτευσε γιατί, λέει, οι ήρωες της Βέρας δεν εξασκούν ποτέ το επάγγελμά τους. Το εξασκούν, καλή μου! Το εξασκούν ΟΤΑΝ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΕΤΕ. Εκτός αν είχατε στο μυαλό σας μια σειρά όπου ο τηλεθεατής ο βαριόμοιρος θα παρακολουθεί την Κλαίρη να κάνει επί ώρες απογραφή στο βιβλιοπωλείο της. Τον Θεόφιλο επί ώρες πώς φτιάχνει τη μελιτζανοσαλάτα του. Τη Ρεγγίνα βήμα-βήμα πώς διαχειρίζεται μια υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμησης.

Συγγνώμη, αυτό το συναρπαστικό σίριαλ που μας προτείνετε εμείς δεν ξέρουμε να το γράφουμε.

Υπάρχουν ΔΥΟ λέξεις επί του προκειμένου: ΖΩΗ και ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ! Πού συναντιούνται αυτές οι δύο; Να σας το πω αμέσως: Μυθοπλασία (όπως στη «Βέρα» την εννοούμε) είναι συνηθισμένοι ήρωες σε ασυνήθιστες καταστάσεις. Για το «συνηθισμένοι ήρωες σε συνηθισμένες καταστάσεις» υπάρχει άλλη λέξη και ουχί ελληνική: Ζάπινγκ!

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ τη «Βέρα» μας. Πρώτο καλοκαίρι ύστερα από τρία χρόνια θα πάμε κι εμείς διακοπές. Αλλά αυτούς τους ήρωες δεν τους αφήνουμε πίσω μας. Τους παίρνουμε μαζί μας.

Εκεί στην παραλία, το βλέμμα θα τους αναζητά στη διπλανή ξαπλώστρα. Κι ίσως, αν είμαστε τυχεροί, κάποιος από αυτούς θα έρθει να μας ζητήσει φωτιά γιατί ο αναπτήρας του τα ΄φτυσε! Ο αναπτήρας! Όχι η φλόγα!

Γεια σου, ρε «Βέρα» (που εμείς σε λέγαμε κρυφά, χαϊδευτικά «Βερούλα»)! Καλοτάξιδοι οι ήρωές σου… Που συνεχίζουν τον δρόμο τους. Κάπου ανάμεσά μας!

Γεια σου, «Βέρα»! Γεια σου, φιλενάδα!