Πίσω έχει το ΄89 την ουρά

«ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ καμία κρίση στην κυβέρνηση», δήλωσε ευθαρσώς χθες ο κ. Ευάγγ. Αντώναρος, που ταλαιπωρείται το τελευταίο διάστημα στη θέση του αναπληρωτή κυβερνητικού εκπροσώπου. Μήπως πρέπει να βάλει τα γυαλιά του; Αλλά, πάλι, ίσως και να έχει δίκιο. Δεν υπάρχει κρίση στην κυβέρνηση, υπάρχει πόλεμος. Οι υπουργοί έχουν ανοίξει το στόμα τους. Όλοι εναντίον όλων και ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Η πρόσφατη Ιστορία πάντως έχει δείξει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν διασώζεται κανένας. Αρκεί να θυμηθεί κανείς την ατμόσφαιρα στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου τους μήνες πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του ΄89. Οι υπουργοί κάρφωναν ανερυθρίαστα υπουργούς, υφυπουργοί έφευγαν από το παράθυρο και ο πρωθυπουργός- λόγω των προβλημάτων της υγείας τουαπλώς προήδρευε.

Δόξα τω Θεώ, ο κ. Καραμανλής σφύζει από υγεία. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτε την θλιβερή εικόνα της κυβέρνησής του μετά το πρώτο τρίμηνο των ομολόγων. Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε μία φορά- σαββατιάτικα- για να αποπέμψει από την κυβέρνηση τον κ. Σ. Τσιτουρίδη. Η θυσία της «Ιφιγένειας» δεν συγκίνησε κανέναν, ίσως επειδή ο συγκεκριμένος είχε ξαναθυσιαστεί σε προηγούμενο επεισόδιο. Τώρα ζητείται κι άλλο θύμα, ενδεχομένως αργότερα να ζητηθεί κι άλλο…

Ο Φρόυντ και οι γαλάζιοι
ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ είχε κάνει από παλιά ο Φρόυντ- όλα έχουν να κάνουν με την παιδική ηλικία. Τότε που η Ν.Δ. ήταν στην αντιπολίτευση και έβλεπε σκάνδαλα και σκανδαλιάρηδες παντού. Και δεν έμεναν στις διαπιστώσεις, αλλά υπόσχονταν ότι οι ίδιοι θα ήταν τύπος και υπογραμμός. Μετά άρχισαν την έκδοση ομολόγων…

Μια κυβέρνηση μπορεί να πάθει πολλά χωρίς να χάσει τίποτα, ή σχεδόν τίποτα. Αν χάσει όμως τη συνοχή της, μόνο χειρότερες μέρες μπορεί να περιμένει. Έχει συμπληρωθεί μόλις μία τριετία από τότε που κέρδισαν τις εκλογές και δεν μπορούν να βλέπουν ο ένας τον άλλον. Σε λίγο δεν θα θέλουν να τους βλέπουν και οι ψηφοφόροι…