ΕΔΩΣΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ

Στο βιβλίο της, η Ρόουλι παραμερίζει σημαντικά το ιδεολογικό υπόβαθρο αλλά δεν παύει να τονίζει ότι η ερωτική ζωή του ζευγαριού υποστηρίχτηκε θεωρητικά από τους ίδιους. Η αποκαλυπτική της προσέγγιση στηρίζεται σε τεράστιο όγκο υλικού κι ας της απαγορεύτηκε η πρόσβαση σε πολλά ντοκουμέντα από την υιοθετημένη κόρη του Σαρτρ. Οι οργισμένες κριτικές στη συντηρητική Αμερική και στη Βρετανία έως ένα σημείο δικαιολογούνται, όμως η σύγκριση του ζεύγους Κλίντον με τον Σαρτρ και την Μπωβουάρ είναι ασέβεια. Αν «η κόλαση είναι οι άλλοι», τότε ας φροντίσουν οι νεοσυντηρητικοί να αποκλειστούν στον δικό τους παράδεισο.

Ποιος δεν θα προσκυνούσε για ένα Νόμπελ, που αρνήθηκε ο Σάρτρ, το 1964, πόσοι θα έκλαιγαν σαν κι αυτούς την ημέρα της εισβολής των ρώσικων τανκς στην Ουγγαρία, ενώ δίπλα τους η Άννα Μανιάνι τραγουδούσε λυπητερές μπαλάντες; Ο Ζαν και η Σιμόν δεν εισβάλλανε σε χώρες αλλά σε ζωές, τις διαμορφώσανε και έδωσαν ευκαιρίες στους εραστές τους να επιλέξουνε. Ταυτόχρονα τους φωτίσανε. Μακάρι σήμερα οι διανοούμενοι να είχανε παρόμοια εμβέλεια, να υπογράφανε τόσα καθοριστικά μανιφέστα, να προκαλούσαν τη φιλοσοφική σκέψη. Για τέτοια ανεξάρτητα ζευγάρια, που πάλεψαν για τις ιδέες του κόσμου και τα πάθη τους, μόνον θαυμασμός απομένει και θλίψη που λείπουν από κοντά μας.