Ματιές Λογοκρισία

Χρόνια τώρα γράφω σε τούτη τη στήλη ότι το κράτος μας είναι «της πλάκας». Δεν πρόκειται για υπερβολή. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάτι γίνεται για να μας το υπενθυμίζει με κραυγαλέο τρόπο. Τελευταίο «συμβάν»- κατά την αήττητη αστυνομική ορολογία («Δελτίον Συμβάντων» και τα τοιαύτα)- η «σύλληψη έργου τέχνης», όπως χαρακτηριστικά τόνισαν οι περισσότερες εφημερίδες, αλλά και όλοι οι εικαστικοί καλλιτέχνες. Θυμίζω την περίπτωση, γιατί, συν τοις άλλοις, εμείς οι Έλληνες που… κοιμόμαστε και ξυπνάμε με το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», ξεχνάμε πολύ γρήγορα τα πάντα: «Το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου, άνδρες της Αστυνομίας πήγαν στην Ηellexpo και από την έκθεση των γκαλερί Αrt Αthina, κατέσχεσαν βίντεο έργο της Εύας Στεφανή, ενώ συνέλαβαν τον διευθυντή της Αrt Αthina Μιχ. Αργυρό, για παράβαση του νόμου περί ασέμνων και προσβολή συμβόλων του ελληνικού κράτους. Ο νόμος είναι του 1931. Η Αστυνομία επενέβη, γιατί στο έργο παρουσιαζόταν πράξη αυνανισμού με φόντο τη γαλανόλευκη».
Διανύουμε το έτος 2007. Έχουν περάσει 76 χρόνια από τότε που ψηφίστηκε ο παραπάνω νόμος. Καμιά όμως κυβέρνηση, δεξιά, κεντρώα, κεντροαριστερή, δεν είπε να τον καταργήσει! Τον άφησε σε ισχύ, για να μας εξευτελίζει διεθνώς κάθε τόσο! Και θα δείτε και τη συνέχεια: παρά τον σάλο που ξεσηκώθηκε, ο νόμος ούτε και τώρα θα καταργηθεί! Τρέμουν οι εθνοπατέρες μας στην ιδέα και μόνο ότι κάποιοι θα τα βάλουν μαζί τους και, ενδεχομένως, θα τους καταψηφίσουν!
Τα ίδια είχαμε και παλαιότερα, με το τραγούδι. Το υπουργείο Τύπου, υποχρέωνε τις εταιρείες δίσκων να στέλνουν στην «αρμόδια επιτροπή» του, τους στίχους, αλλά και τις πάρτες μουσικής κάθε τραγουδιού, για να πάρουν την απαραίτητη «άδεια κυκλοφορίας». Και καλά, ας πούμε, οι στίχοι. Αλλά και η μουσική μπορεί να είναι… επικίνδυνη, αντεθνική, αντιχριστιανική, άσεμνη και δεν συμμαζεύεται; (Γι΄ αυτό και ο Θεοδωράκης, για ό,τι κι αν έγραφε, έστελνε στην παραγωγό εταιρεία μια πάρτα μουσικής του… Εθνικού Ύμνου!) Χρειάστηκαν αγώνες επί αγώνων, για να καταργηθεί, στα μέσα του ΄70 αν θυμάμαι καλά, η λογοκρισία στο τραγούδι.
Έγραψε, την περασμένη Τρίτη, στην «Ε», ο αναπληρωτής καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Σταύρος Τσακυράκης για το «ντου» των αστυνομικών στην γκαλερί και την κατάσχεση του βίντεο: «Το μόνο νομικό ενδιαφέρον που έχουν οι παραπάνω πράξεις, ακόμη και με την πλέον στενή ερμηνεία της ελευθερίας της τέχνης, είναι ότι μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα μπορούν να συμβούν. (…) Πρόκειται για την πλέον προκλητική και παράνομη πράξη που έχει διαπραχθεί εναντίον της ελευθερίας της τέχνης, από την πτώση της δικτατορίας μέχρι και σήμερα. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος εξιλέωσης, από την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων».
Αχ, κύριε καθηγητά… Είναι δυνατόν, στο κράτος της πλάκας όπου ζούμε να τιμωρηθούν οι παρανομήσαντες αστυνομικοί;














