[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Η αντοχή των χρωμάτων

Στο κελί ο νεαρός φοιτητής διαβάζει τα μαθήματά του, το βεβαίωσε ο διευθυντής των φυλακών. Κυρίως το μάθημα που λέγεται «Αντοχή των υλικών» και είναι εξαιρετικά χρήσιμο, από κάθε άποψη. Γιατί είναι μόλις 19 χρόνων, δευτεροετής, ίσα που είχε αρχίσει να γεύεται τις φοιτητικές χαρές, και βρέθηκε στον Αυλώνα να εκτίει ποινή για τα πράσινα παπούτσια που φορούσε, ίδια με ενός κουκουλοφόρου που έκαιγε αυτοκίνητα σε κάποιο άλλο μέρος ενώ το βίντεο κατέγραφε… Η αντοχή των υλικών πρέπει να βοηθάει. Θα μαθαίνει στους χημικούς τα μυστικά της ύλης, που αντιστέκεται με τον δικό της τρόπο στις αντιξοότητες, και σίγουρα κάποιο αισιόδοξο μήνυμα θα έχει για το φυλακισμένο αγόρι που είχε την έμπνευση να διαλέξει παπούτσια πράσινα, από τα «χαρούμενα» μαγαζιά για νέους που ξεχωρίζουν, χωρίς να φαντάζεται ότι θα του δημιουργήσουν τέτοιους μπελάδες. Τώρα με πίκρα θα θυμάται τη μέρα που τα δοκίμασε, τα κοίταξε, τα πλήρωσε κι έφυγε με τη χαρά του αποκτήματος. «Με γεια», θα του είπαν στο μαγαζί, κι αυτά τον χαντακώσανε. Κι όμως, το πράσινο είναι χρώμα ειρηνικό, οικολογικό, παραπέμπει σε γρασίδι. Το μόνο του κακό, είναι πρωτότυπο για παπούτσια. Και η πρωτοτυπία είναι ύποπτη στις μέρες μας, ειδικά αν είσαι τόσο νέος, πράγμα πρωτότυπο από μόνο του. Πρέπει να μελετά πολύ ο φοιτητής της Χημείας, να μάθει πώς αντέχουν τα υλικά, να μάθει και πώς αντέχουν οι άνθρωποι. Να αντέξει, έστω κι αν χάσει κάτι από νεανική ανεμελιά, τη διάθεση να φορά χρωματιστά παπούτσια. Τα χρώματα είναι ευάλωτα, δεν αντιστέκονται, κρύβονται στην ομοιομορφία. Αλλά για λίγο μόνο. Δεν χάνονται ποτέ, ξαναβγαίνουν σε πρώτη ευκαιρία και σε διεκδικούν, εκεί που δεν το περιμένεις.