Μάθαμε να περπατάμε πριν κατέβουμε από τα δέντρα

Πώς έφτασε ο άνθρωπος να περπατά ευθυτενής; Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, αυτό το τυπικά ανθρώπινο χαρακτηριστικό αποτελεί εξέλιξη της μετακίνησης στα τέσσερα, στο έδαφος- όπως εξακολουθούν να κάνουν σήμερα χιμπαντζήδες και γορίλλες. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, ωστόσο, ο «διποδισμός» άρχισε ενόσω οι πίθηκοι πρόγονοί μας ζούσαν ακόμα στα δέντρα.

Η Σουζάνα Θορπ από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ πέρασε έναν χρόνο μελετώντας τη συμπεριφορά των ουραγκουτάγκων στη Σουμάτρα της Ινδονησίας και διαπίστωσε πως περπατούν συχνά πάνω στα κλαδιά με τα δύο τους πόδια ίσια- και όχι λυγισμένα όπως οι χιμπαντζήδες και οι γορίλλες όταν στέκονται και περπατούν για λίγο. Οι ουραγκουτάγκοι βέβαια ζουν στην Ινδονησία, όχι στην Αφρικήτο

ΟΙ ΟΥΡΑΓΚΟΥΤΑΓΚΟΙ

Το βάδισμά τους είναι προπατορικό χαρακτηριστικό που αναπτύχθηκε πριν αρχίσουν να «μπουσουλάνε» οι γορίλλες και οι χιμπαντζήδες

λίκνο της ανθρωπότητας- και έχουν μικρότερη συγγένεια με τους ανθρώπους σε σύγκριση με τους χιμπαντζήδες και τους γορίλλες. Παρ΄ όλα αυτά, η δρ Θορπ πιστεύει πως το βάδισμά τους είναι ένα προπατορικό χαρακτηριστικό που αναπτύχθηκε πολύ πριν αρχίσουν να «μπουσουλάνε» οι γορίλλες και οι χιμπαντζήδες. Με απλά λόγια, θεωρεί πως το περπάτημα στα δύο πόδια έκανε την πρώτη του εμφάνιση όταν οι πρόγονοι όλων των μεγάλων πιθήκων έμαθαν να μετακινούνται πάνω στα δέντρα στα δύο πόδια, χρησιμοποιώντας τα χέρια τους για να κρατούν ισορροπία.

Ανάμεσα στα δέντρα
«Τα αποτελέσματά της έρευνάς μας στους ουραγκουτάγκους της Σουμάτρας υποδεικνύουν πως ο διποδισμός χρησιμοποιείται ώστε να έχουν πρόσβαση στα μικρότερα κλαδιά, όπου βρίσκονται τα πιο νόστιμα φρούτα, αλλά και να φτάνουν μακρύτερα για βοήθεια ώστε να διασχίζουν τα κενά ανάμεσα στα δέντρα», δήλωσε η δρ Θορπ. «Αν έχουμε δίκιο», προσέθεσε ο καθηγητής Ρόμπιν Κρόμπτον από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, «αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί κανείς να στηρίζεται στον διποδισμό για να πει αν έχει μπροστά του έναν άνθρωπο ή κάποιον άλλο πρόγονο πίθηκο. Γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο για εμάς να πούμε τι είναι άνθρωπος και τι πίθηκος και η δουλειά μας το αποδεικνύει». Βέβαια, η τελευταία αυτή θεωρία δεν αναμένεται να συναντήσει ευρεία αποδοχή- κρίθηκε ωστόσο αρκετά τεκμηριωμένη ώστε να δημοσιευτεί στην έγκυρη επιθεώρηση «Science».

Η προσαρμογή
Ο κοινός πρόγονος όλων των μεγάλων πιθήκων ζούσε πριν από περίπου 24 εκατομμύρια χρόνια και οι επιστήμονες πιστεύουν πως, καθώς απανωτά ξεσπάσματα κλιματικών αλλαγών προκάλεσαν τη συρρίκνωση των δασών, τα θηλαστικά αυτά, που τρέφονταν με φρούτα, αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Μία προσαρμογή που χρειάστηκαν να κάνουν ήταν να χρησιμοποιούν τον διποδισμό ώστε να μετακινούνται πάνω στις ολοένα και πιο αραιές κορυφές των δέντρων. Μια άλλη, ήταν να ανεβοκατεβαίνουν στα δέντρα και να μετακινούνται στο έδαφος- έτσι έμαθαν οι γορίλλες και οι χιμπαντζήδες να περπατούν στα τέσσερα. Σύμφωνα τώρα με τους Βρετανούς επιστήμονες, η τρίτη προσαρμογή ήταν να εκμεταλλευτούν τον «δενδρόβιο διποδισμό» των προγονικών πιθήκων ώστε να μάθουν να περπατούν στο έδαφος στα δύο πόδια- η στρατηγική που τελικά υιοθέτησαν οι πρόγονοι του σημερινού ανθρώπου.