«Κάναμε πειράματα και σουξέ μαζί»

Oύτε έβρεχε ούτε άστραφτε ούτε βρόνταγε, ήταν ένα πολύ γλυκό βράδυ, όταν τσαφ, ξαφνικά πέφτει το ρεύμα. Η μουσική φρενάρει απότομα. Οι ΟΜD (Οrchestral Μanoeuvres in the Dark)

σαστισμένοι κοιτούν ο ένας τον άλλον με απορία- τι να συνέβη; Μα, να κόβεται το ρεύμα στη μέση του «Εlectricity»; Πώς να το πάρουν πάλι αυτό; Συνέβη πριν από χρόνια.

Θυμάται το περιστατικό και ο Άντι Μακλάσκι, καθώς του αφηγούμαι την πρώτη μου «λάιβ» επαφή με το συγκρότημά του, τους ΟΜD, που έκαναν διάσημα κομμάτια σαν το «Εnola Gay» και το «Εlectricity». «Α, ναι, συνέβη και αυτό!», λέει.

Ο συνδυασμός με τον οποίο πορεύτηκαν στα άγουρα ηλεκτρονικά χρόνια των ΄80s ήταν συνθεσάιζερ και μελωδία (με όποια σειρά), αναδεικνύοντας τα πλήκτρα και τα κουμπιά μπροστά από τις κιθάρες. Τα υλικά ήταν εύχρηστα και φρέσκα (τότε), το θέμα ήταν στον τρόπο με τον οποίον τα «ανακάτευε» κανείς και αυτόν τον τρόπο τον είχαν οι ΟΜD. Είχαν μια ποπ ηλεκτρονική ιδιοσυγκρασία. Από καθαρή περιέργεια, ρωτώ τα σχετικά με την επανένωση. «Πώς και πάλι μαζί; Επειδή όλοι το κάνουν, επειδή είναι καλά λεφτά, επειδή τι;». Και να τι μου απάντησε: «Είναι λίγο περίεργο. Αφού είχαν περάσει τόσα χρόνια που δεν ήμασταν μαζί, σκεφτήκαμε ότι θα είχε ενδιαφέρον να ξαναδοκιμάσουμε. Να δούμε και ποιοι ήμασταν. Να βρούμε ποιοι ήταν εκείνοι οι νεαροί τότε. Σκέψου πως δεν είχα βρεθεί μπροστά σε μικρόφωνο και σε κοινό για δεκατρία χρόνια. Είναι δύσκολο και νιώθουμε πως έχουμε ευθύνη. Ίσως καταφέρουμε να κάνουμε και κάποια πράγματα για πρώτη φορά, όπως ας πούμε το ότι δίνουμε μια συναυλία στην Ελλάδα, όπου δεν είχαμε παίξει ποτέ. Συγγνώμη κιόλας που αργήσαμε τόσο». Δε βαριέσαι- είναι κάτι που το ακούμε συχνά. Μαθαίνω άλλωστε πως γράφουν και καινούργια τραγούδια. «Είναι αλήθεια. Ελπίζω πως σύντομα θα έχουμε έτοιμο και το νέο υλικό».

Ορχηστρικές Μανούβρες στο Σκοτάδι λοιπόν. Με τι μοιάζει αυτό το σκοτάδι σήμερα; «Πραγματικά δεν ξέρω. Έχουν αλλάξει πολλά. Όταν αρχίσαμε τη μουσική πορεία μας, ήμασταν ένα πειραματικό σχήμα με απεριόριστο θαυμασμό για τους Γερμανούς ήρωές μας (εννοεί τους Κraftwerk). Αυτό κάναμε όλο κι όλο. Και το ότι τόσος κόσμος αγόραζε τους δίσκους μας ήταν έκπληξη, μεγάλη έκπληξη για εμάς. Όταν το καλοσκεφτήκαμε αργότερα, είδαμε πως ήταν τελικά θέμα ισορροπίας. Μπορούσαμε να κάνουμε επιτυχίες και πειράματα μαζί. Τι καλύτερο λοιπόν!» Έχω την εντύπωση πως στην εποχή των Αrctic Μonkeys και της ιντερνετικής φήμης, η «ισορροπία» εξακολουθεί να εκπλήσσει τον Μακλάσκι. Και επανέρχεται:«Γράφαμε και τα τραγούδια που θέλαμε και είχαμε και εμπορική επιτυχία. Βέβαια κάποια στιγμή στη δεκαετία του ΄90 συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Επομένως, τι μας μένει; Να γράφουμε, όσο μπορούμε, καλά τραγούδια».

Μετά, σαν να του έρχεται ξαφνικά στο μυαλό ή σαν να το έχει υποσχεθεί στον εαυτό του ή στον «αδελφό», τον άλλον ΟΜD, τον Πολ Χάμφρεϊς, συμπληρώνει: «Μην το δείτε πως ξαφνικά οι ΟΜD είπαν να μαζέψουν μερικά χρήματα για τη σύνταξή τους, δεν είναι αυτό. Έχουμε σοβαρό σκοπό. Αλλά πρώτα έχουμε να καλύψουμε τόσα χρόνια απουσίας».

ΙΝFΟ

ΟΜD στο Θέατρο Λυκαβηττού, την Παρασκευή 1/6/2007. Πριν από αυτούς οι Μarsheaux. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00. Εισιτήρια έναντι 35, 40 ευρώ (προπώληση: Τicket Point Ακαδημίας & Γενναδίου 3, τηλ. 210-3840.020 και www.i-ticket.gr-τηλ. 801 11 60000).