«Η αδιάκοπη ανησυχία με απελευθερώνει»

Η Μπγιορκ είναι ξανά ανάμεσά μας. Με ένα νέο άλμπουμ, το «Volta». Για το οποίο οι «Νew Υork Τimes» γράφουν ότι είναι περισσότερο γήινο από το προηγούμενό της, το «Μedula», και το οποίο η Ισλανδή sui generis καλλιτέχνις θεωρεί πιο αυθόρμητο. «Είναι σαν να απέκτησα και πάλι το σώμα μου. Σαν να νιώθω ξανά τους μυς, το αίμα μου και τα κόκαλά μου» λέει η Μπγιορκ στους «Νew Υork Τimes» για το «Volta», το οποίο περιγράφει ως «μουσική τέκνο-βουντού, παγανιστική, εξωστρεφή». Και στο τραγούδι «Wanderlust», που η Μπγιορκ το θεωρεί ως το μανιφέστο του άλμπουμ της, ο στίχος που την εκφράζει λέει: «Αυτή η αδιάκοπη ανησυχία με απελευθερώνει.

Νιώθω σαν στο σπίτι μου όποτε με περιτριγυρίζει το άγνωστο».

Η Μπγιορκ δεν συμπαθεί τη λέξη ποπ.

Γι΄ αυτό και δεν πουλάει τα τραγούδια της σε διαφημίσεις, ούτε δέχεται χορηγούς στις περιοδείες της. «Δεν θέλω να κατακτήσω τον κόσμο ή να γίνω το πιο διάσημο πρόσωπο του πλανήτη. Δεν έχω τέτοιες φιλοδοξίες.

Διαφορετικά, θα είχα σχεδιάσει με άλλον τρόπο τη δουλειά μου». Εξηγεί όμως πως την ενδιαφέρει να αγγίξει ένα ευρύτερο κοινό.

«Θα ήταν πιο εύκολο να λέω ότι θα κάνω τα συγκεκριμένα πράγματα που μόνο ορισμένοι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν. Αυτή όμως η στάση είναι υποκριτική και πολύ σνομπ. Αντίθετα, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να συνδεθείς με το πνεύμα των καιρών, το συλλογικό υποσυνείδητο ή όπως αλλιώς το λένε».

Στη γενέτειρά της, την Ισλανδία, η Μπγιορκ τραγούδησε από παιδικά τραγούδια μέχρι πανκ πριν έλθει για αυτήν η διεθνής αναγνώρισηως μέλους του συγκροτήματος των Sugarcubes στα τέλη των ΄80s. Και από νωρίς ήξερε τι ήθελε να κάνει τη φωνή της. «Ήμουν σχεδόν βέβαιη ότι ήθελα να έχω την άδεια να μπορώ να είμαι θλιμμένη και αστεία, ανθρώπινη, τρελή και ανόητη. Να είμαι σαν παιδί και σαν σοφή· γιατί νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι είναι κάπως έτσι». Και αυτόν τον συγκερασμό τον δείχνει το νέο της άλμπουμ που δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσει κάποιος να το κατατάξει σε κάποια γνωστή κατηγορία. Μερικά τραγούδια είναι κατανοητά με τον ρυθμό των ντραμς και τους ήχους από συνθεσάιζερ, ενώ άλλα ακούγονται παράξενα σαν ραψωδίες. Αυτό πάντως που ήθελε η Μπγιορκ ήταν να τραγουδήσει για τα ταξίδια, το πάθος, τη φύση, τη μητρότητα, τη θρησκεία και μία έγκυο καμικάζιβομβίστρια.