[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Αστικές προσεγγίσεις

«Αιγάλεω» γράφει στο Μετρό πάνω από την αποβάθρα, απίστευτο αλλά αληθινό.

Καλώς το λοιπόν, το Αιγάλεω Σίτυ! Κάποιοι πολεοδόμοι πιστεύουν ότι το Μετρό είναι αντιοικολογικό, συγκεντρώνει περισσότερο τους ανθρώπους στην πόλη, κι επιπλέον τις μεγαλώνει περαιτέρω. Δίκιο έχουν, η Αθήνα μεγάλωσε σήμερα, απέκτησε το Αιγάλεω. Με τον σταθμό του Μετρό η πόλη αυτή έρχεται κοντύτερα στο κέντρο. Την αποκτάμε και μας αποκτά. Υπάρχουν Αθηναίοι που δεν την επισκέφθηκαν ποτέ. Εγώ μόνο μια φορά έχω πάει κι όχι για τουρισμό, αλλά βολτάρισα μετά στο άλσος Αιγάλεω, που είναι κοντά στον σταθμό του Μετρό. Είναι πολύ ωραίο, αλλά τότε, πριν από μερικά χρόνια, έμοιαζε να μην το έχουν ξαναφροντίσει ούτε μια φορά από τη μέρα που το εγκαινίασαν. Το σχολείο άνετο, είχε φτιαχτεί με μεγάλες αυλές. Γύρω του υπήρχαν γειτονιές με μικρά σπίτια με χειροποίητες πόρτες, επαρχίες της Αθήνας, όπως τις είχε κάποτε βαφτίσει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ήσυχες, που τις ζήλευες, μέχρι να περάσει αυτοκίνητο και να καταλάβεις πόσο ξυστά είναι στον δρόμο οι τοίχοι. Και τις περιέβαλλαν λεωφόροι με σαρδανάπαλες εγκαταστάσεις, θηριώδεις φούρνους δίπλα σε θηριώδη συνεργεία αυτοκινήτων και ακόμα πιο θηριώδεις ταμπέλες μπροστά τους. Κάτι κατασκευές απίστευτες, μεγάλες λοξές κολόνες, με κλίση προς τον δρόμο, που στηρίζουν φωτεινές επιγραφές επίφοβες, νομίζεις ότι θα πέσουν να σε πλακώσουν. Η λεωφόρος έτοιμη να δεχτεί τους μελλοντικούς κατοίκους των μελλοντικών πολυκατοικιών που θα αντικαταστήσουν τα μικρά σπιτάκια. Εκτός αν καταφέρουν άλλοι πολεοδόμοι να βάλουν όρους στο χτίσιμο. Κι ίσως τώρα με τη γραμμή του Μετρό να φτάσουν στις λεωφόρους του Αιγάλεω και οι αθηναϊκοί νόμοι που δεν επιτρέπουν τέτοιες επιγραφές (ο Θεός να τις κάνει επιγραφές) να γλιτώσει αυτή την ιδιαιτερότητα το Αιγάλεω, να αναδείξει άλλες.