[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Οι τελειωμένοι κι ο ατελείωτος

Ηεγχείρηση πέτυχε και ο ασθενής Κάστρο επέζησε. Το έγραψε ο ίδιος σε ιατρικό δελτίο, ίσως επειδή αισθάνεται ακόμη αδύναμος για να μιλήσει επί επτά ώρες στον λαό όπως έκανε στα νιάτα του, πριν από λίγα χρόνια δηλαδή.

Διότι είναι μόνο 81 ετών· ούτε τον μέσον όρο ηλικίας των γυναικών της Ευρώπης δεν έχει φθάσει δηλαδή, οπότε μπορεί να ελπίζει σε πολλά ακόμα χρόνια ζωής και εξουσίας. Δεν θα αναγκασθεί, όπως ο Τόνι Μπλερ, να κάνει αποχαιρετιστήριες γιορτές και να τον εξευτελίζουν οι φωτογράφοι παρακολουθώντας πόσο άσπρισαν τα μαλλιά του.

Είναι πέρα και πάνω από αυτά. Κι ας είναι ο Μπλερ μόνο 54 χρόνων. Τι να πεις και για τον Κλίντον, που ευτυχώς ήξερε τέχνη καλή, τη ρητορική, και βγήκε στο κουρμπέτι ως παλαίμαχος πρόεδρος των ΗΠΑ να πουλήσει το σάλιο του με το κομμάτι, σε θέατρα και αμφιθέατρα, ακριβά βέβαια, αλλά καμία σχέση με το προεδριλίκι. Ακόμα και οι Πούτιν κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς δουλειά, στο άνθος της ηλικίας- και της εξουσίας του. Θα νιώθουν περίεργα όλοι αυτοί οι «τελειωμένοι» μπροστά στον «ατελείωτο», τον ισόβιο Κάστρο· αλλά αυτό είναι το τίμημα τής σοφιστικέ δημοκρατίας. Πάλι τυχεροί, δεν υπάρχει εξοστρακισμός όπως στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ.

όπου η αντιπάθεια ή ο φόβος τυραννίας από κάποιον που συγκέντρωνε μεγάλη εξουσία εκφραζόταν σε ένα πήλινο «ψηφοδέλτιο» και μετέτρεπε τον σούπερ ηγέτη από τη μια μέρα στην άλλη σε εξόριστο ικέτη πολιτικού ασύλου. Σκληρή συνήθεια, αλλά είχε τη λογική της· και δεν ήταν μόνο η ανακύκλωση κεραμικών. Είναι ένα καλό της εποχής μας, που όλο την κατηγορούμε: συνταξιοδοτεί τους ηγέτες στα γρήγορα, χωρίς βαρβαρότητες. Κι όσο πιο νέοι φεύγουν οι υπάκουοι στους θεσμούς, τόσο πιο βρικόλακες φαντάζουν οι υπεράνω.