[ ΡΙΠΕΣ ] Προσχήματα

ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι το χθεσινό τηλεοπτικό σόου του Πρωθυπουργού είχε έναν και μόνο στόχο: να ανατρέψει το βαρύ κλίμα για την κυβέρνηση από το σκάνδαλο των ομολόγων.

ΕΙΝΑΙ πολύ αμφίβολο όμως ότι εκτός από τους υπουργούς θα βρεθούν και άλλοι να πανηγυρίσουν. Με τις ίδιες λογιστικές αλχημείες μπήκαμε, με τις ίδιες βγαίνουμε από την επιτήρηση. Και με σαφείς δεσμεύσεις όμως για λιτότητα διαρκείας και αλλαγές στο Ασφαλιστικό. Μάλλον να ανησυχούμε θα πρέπει…

ΚΑΤΑ τα άλλα η κυβέρνηση ανακάλυψε χθες, τρία και πλέον χρόνια μετά την εκλογή της, το ζήτημα των γκάλοπ και την ανάγκη ενός κοινού πλαισίου που θα διασφαλίζει την αντικειμενικότητά τους.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ βέβαια για τα ίδια γκάλοπ που τόσον καιρό και για κάθε πρόβλημα έσπευδε να επικαλεστεί προκειμένου να αποδείξει ότι οι πολίτες επικροτούν τις επιλογές της. Προφανώς βρίσκεται σε πανικό για τα όσα θα ακολουθήσουν και για το ενδεχόμενο να βρεθεί μπροστά σε μια συνολική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.

ΕΣΤΩ και έτσι όμως είναι πράγματι ανάγκη να υπάρξουν ρυθμίσεις που θα διασφαλίζουν τον έλεγχο και τη διαφάνεια στις εταιρείες δημοσκοπήσεων. Έλεγχος επιστημονικός αλλά και πολιτικός καθώς είναι γνωστό ότι πολλές εταιρείες εξαρτώνται οικονομικά από τη χρηματοδότηση του Δημοσίου. Θα έπρεπε να τις γνωρίζουμε.

ΟΠΩΣ θα πρέπει να γνωρίζουμε τη θεαματικότητα των ειδήσεων και των ενημερωτικών εκπομπών. Παρά τα υπαρκτά προβλήματα των δελτίων, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η απελευθέρωση της ενημέρωσης συνέβαλε καθοριστικά στον δημόσιο έλεγχο των κυβερνήσεων.

Η κατάργηση των μετρήσεων τηλεθέασης δεν είναι παρά μια συγκεκαλυμμένη προσπάθεια απονεύρωσής τους με πρόσχημα τις όποιες υπερβολές. Οι οποίες βέβαια δεν αντιμετωπίζονται με το να κλείνουμε τα μάτια στις προτιμήσεις των τηλεθεατών!