[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μπουγέλα

Τελευταία μέρα του σχολείου σήμερα για Γυμνάσια και Λύκεια.

Πάνω στην ώρα ήρθε ο πρώιμος καύσωνας να υπηρετήσει το ευγενές έθιμο του μπουγελώματος. Είναι παρηγοριά μερικά πράγματα να λειτουργούν σωστά, κανονικά, σαν να μην έχουν γίνει απεργίες και καταλήψεις μέσα στο σχολικό έτος, σαν να λειτούργησαν όλα όπως έπρεπε, να παραδόθηκαν τα μαθήματα, να ολοκληρώθηκε η ύλη, να κουράστηκαν μαθητές και καθηγητές από μήνες ρουτίνας μαθησιακής και τώρα να χαίρονται το εύγλωττο ξέσπασμα, πριν ριχτούν στις εξετάσεις. Όπως οι φοιτητικές εκλογές. Στα Πανεπιστήμια, κι αν διαλύθηκαν παραδόσεις και μαθήματα και χρονοδιαγράμματα, αν έγιναν συμπυκνωμένα οι διαδικασίες, για να μην πούμε συμβολικά, οι φοιτητικές εκλογές όμως δεν ξεχάστηκαν, έγιναν κανονικά και με όλα τα εθιμικά γνωρίσματά τους.

Χρειάζονται αυτές οι τελετές, για να παρηγορούνται και οι οικογένειες των Πανελληνίων, παιδιά και γονείς σε κατάσταση νευρικής κρίσης, από τώρα και για έναν μήνα, αποκορύφωμα της νευρικής κρίσης δώδεκα χρόνων σχολείου. Είχαν μείνει λίγο να απορούν με τη γενική αποδιοργάνωση οι άνθρωποι αυτοί, να αναρωτιούνται αν στην πύλη την περιπόθητη της εισόδου στα ΑΕΙ θα προλάβουν το σύστημα σε λειτουργία. Φταίει και η ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα πανεπιστημιακά γιαπιά στο κέντρο της Αθήνας. Η Νομική, το Χημείο, το Πολυτεχνείο σε ανακαίνιση, κατεδάφιση, εγκατάλειψη, δεν καταλαβαίνεις και πολύ καλά τι τους συμβαίνει. Μπορεί να έχουν μεταφερθεί τα μαθήματα σε άλλα κτίρια, αλλά αυτά τα τρία, γνωστά, οικεία, πολύ δεμένα με τη ζωή της πόλης, δημιουργούν μια αίσθηση αβεβαιότητας έτσι που στέκουν. Δεν υπάρχει και κάποια ταμπέλα να δείχνει πώς θα γίνουν, ένα «πριν», ένα «μετά». Ασάφεια και μυστήριο. Οπότε, καλό μπουγέλωμα, καλές εξετάσεις, καλό κουράγιο, και πάνω απ΄ όλα αισιοδοξία.