Το πνεύμα του τόνου

Θέμα πολιτισμού!

Η σωτηρία του Κηφισού ποταμού, με την προτροπή της «Καθημερινής» και του Σκάι, ξεσήκωσε τους ευαίσθητους, συνειδητούς πολίτες. Όταν η Πολιτεία εφησυχάζει αδιαφορούσα, κάποιοι οφείλουν να αναλάβουν δράση. Το «ρέμα» των παιδικών μας χρόνων, «ο Ποδονίφτης» των σχολικών εκδρομών στα Μάρμαρα του Κόκκινου Μύλου, στις καταπράσινες όχθες του με τα καθαρά νερά και τα βατράχια, πνέει τα λοίσθια. Μακάρι αυτή η ευαισθησία να ξυπνήσει και την υπόλοιπη Ελλάδα. Είναι θέμα πολιτισμού. Πεθαίνουμε σαν χώρα, με τα πράσινα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος να παραμένουν ατιμώρητα.

Ανεξέλεγκτες χωματερές, δηλητηριασμένα νερά από φυτοφάρμακα και απόβλητα κάθε λογής νεκρώνουν λίμνες, ποτάμια, υδροφόρους ορίζοντες. Αυθαίρετα σε υγροβιότοπους, Δέλτα Έβρου, Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα, στους υδροβιότοπους Μεσολογγίου, Αμβρακικού, στις λιμνοθάλασσες Θράκης, Κοτυχίου, Σχινιά, Βιστωνίδας, Πόρτο Λάγος καταστρέφουν χλωρίδα και πανίδα. Ιπτάμενη τέφρα σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα από τις υψικαμίνους της ΔΕΗ προκαλεί πνευμονοπάθειες, βρογχίτιδες, άσθμα. Απόβλητα στη λίμνη Κορώνεια σκότωσαν 30.000

πουλιά και όλα τα ψάρια πριν από τρία χρόνια, κι όμως το έγκλημα συνεχίζεται. 1.500.000 τόνοι σκουριάς και βαρέα μέταλλα από τη Λάρκο καταλήγουν στον Ευβοϊκό Κόλπο, 800.000 τόνοι λάσπης από την Αλουμίνιον Ελλάδος στον Κορινθιακό. Μόλυβδος, αρσενικό, κάδμιο, κυάνιο μολύνουν τον ποταμό Ειρήνη (τι όνομα) στην Αλεξανδρούπολη, όταν σε απόσταση αναπνοής από αυτόν λειτουργούν γεωτρήσεις… πόσιμου νερού και… και…

Ο θάνατος πλανάται ανεμπόδιστος, τα εγκλήματα κατά της σύμπασας ζωής πολλαπλασιάζονται και οι υπεύθυνοι υπνώττουν άδοντες μακαρίως φάλτσες ανοησίες.