[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Καλώς ήρθατε

Καλώς τους κι ας αργήσανε, τους Σέρβους στην Ευρώπη. Έστω, στη Γιουροβίζιον. Τη νύχτα του Σαββάτου, σα βγήκανε στους δρόμους της πρωτεύουσάς τους να πανηγυρίσουν τη νίκη, μπορεί να ένιωσαν λίγο καλύτερα σαν Ευρωπαίοι, από ό,τι τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Αυτοί οι νέοι και ωραίοι που μέθυσαν και ξενύχτησαν από χαρά, ίσως άφησαν μέσα τους να σπάσει κάτι από το τείχος των δακρύων και παραπόνων που έχουν χτίσει στη Σερβία οι ηγέτες και οι πόλεμοι. Ότι κανείς δεν τους αγαπάει- εκτός από μερικούς Έλληνες- ότι οι γείτονες τους ορέγονται, θέλουν να τους τραγανίσουν, που η Ευρώπη τους μισεί, τους αδικεί, δεν τους καταλαβαίνει, ευνοεί τους άλλους γύρω τους, για λόγους σκοτεινούς, για τα γερμανικά συμφέροντα που δεν ξέρουνε με σιγουριά ποια είναι, για τα αλβανικά συμφέροντα, για τα αμερικανικά συμφέροντα, για τα ιμπεριαλιστικά, τα αντίχριστα, για το Σαράγιεβο του 1914, τα αντιορθόδοξα, τα ποίσε και τα δείξε. Άντε να γελάσει λίγο το χειλάκι τους, άντε να ηρεμήσουν, άντε να καταπολεμήσουν τη μανία καταδίωξης που άφησαν όλους τους παλαβούς μετά το ΄90 να τους την καλλιεργήσουν, τόσο γόνιμα, τόσο αποτελεσματικά, με τόσο ολέθρια αποτελέσματα… Ας δουν ότι οι γείτονες δεν είναι απαραίτητο να σε μισούν, ότι μπορούν να σε ακούσουν, να σε θαυμάσουν, να σε αποδεχτούν, να σε αγαπήσουν, όχι με τον πόνο σου, αλλά με τη δημιουργικότητά σου…

Ωραίο πράγμα η Γιουροβίζιον ό,τι και να λέτε, μπορεί να μη βγάζει τραγούδιααριστουργήματα, αλλά μαθαίνει στα παιδιά, που την κοιτάνε και τη γλεντάνε, ωραίους τρόπους γειτονίας και συνύπαρξης. Κάτι σαν φανερό κι ανάλαφρο σχολειό, τα μαθαίνει Ιστορία καλύτερα από όλα τα βιβλία, όλων των τάξεων, επειδή τους ψιθυρίζει την ελπίδα πως μπορούν να την αλλάξουν…