Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ορμάτε στις αλυσίδες (μας)!

Aγαπητή κυρία, Σας στέλνω μια επιστολή που έστειλα στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης σχετικά με τη συμπεριφορά εκπομπής απέναντι στα άτομα με ειδικές ανάγκες: «Θα έχετε ακουστά, ότι το έτος 1789 έγινε η Γαλλική Επανάσταση. Οι οπαδοί της συχνά στη ρητορική τους για τις αρχές της επανάστασης ανέφεραν μεταφορικά το σπάσιμο των αλυσίδων της απολυταρχίας ή της άγνοιας. Από τις ιδέες αυτές εμπνεόταν και ο περίφημος δρ Πινέλ, ο πρώτος γιατρός που απελευθέρωσε από τις αλυσίδες τούς ψυχικά ασθενείς, που η ιατρική της εποχής τούς ήθελε καθηλωμένους σε υγρά μπουντρούμια. Αυτά, στη Γαλλική Δημοκρατία. Τι συμβαίνει, όμως, στην Ελληνική Διαπλεκόμενη Λαμογιοκρατία; Υπάρχει στην ελληνική τηλεόραση, κάποιο ον, που έχει βαλθεί, μαζί με κουστωδία συνεργών, να βυθίσει την υπόθεση της ψυχικής υγιεινής της πατρίδας μας σε τέλμα. Η εν λόγω συμμορία, έχοντας την άνωθεν υποστήριξη, θέλει να μας φέρει στα χρόνια (πίσω κι από την εποχή του καημένου του δρα Πινέλ) που οι κάθε είδους καθυστερημένοι ή καταθλιπτικοί ή απλώς «περίεργοι» χρησίμευαν μόνο σαν αντικείμενα αμείλικτης καζούρας στη διάρκεια της οποίας οι «κανονικοί», δηλαδή οι βασανιστές, πέθαιναν στα γέλια, οι δε βασανιζόμενοι ενίοτε απλώς πέθαιναν.

Μιλάω για το κατασκεύασμα Je t΄ aime, που λέγεται έτσι, μάλλον για να υπογραμμίσει κυνικά την παντελή έλλειψη αγάπης, συμπόνιας και κάθε θετικού ανθρώπινου συναισθήματος. Δεν λέω τίποτα για την αποκρουστική φρασεολογία «το νταλαβέρι, το σέο, η ντάγκλα, σπρώχνω». Δεν μιλάω ούτε για τα εμετικά τραγούδια, «σπρωγμένα» από την γκαιμπελ-ική πλευρά της τηλεόρασης: «επαναλαμβάνετε, επαναλαμβάνετε, στο τέλος και τα σκουπίδια θα τους μυρίσουνε Ζιβανσί».

Μιλάω για τους κακόμοιρους που η εκπομπή έχει πετάξει στην τηλεοπτική αρένα, όπου τους κατασπαράζει ζωντανά και σε πανεθνικό επίπεδο το πολυκέφαλο τέρας της καζούρας. Όμως, πολλοί απ΄ αυτούς έχουν ιατρικό πρόβλημα, κάποιοι ίσως παίρνουν φαρμακευτική αγωγή και οι περισσότεροι χρειάζονται περίθαλψη ή φροντίδα και όχι δημόσιο λιντσάρισμα (άσχετα τι είναι σε θέση να καταλάβουν οι ίδιοι).

Και ρωτάω: Αυτή είναι η εικόνα της ψυχικής υγιεινής που θέλουμε να προβάλλουν τα ΜΜΕ; Το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο υπερασπίζεται αυτήν την τηλεόραση, που σε μια εποχή που η κατάθλιψη και οι άλλες ψυχικές ασθένειες κάνουν θραύση, διδάσκει τον διασυρμό του ασθενούς για να κονομάνε ορισμένοι;

Επιτρέπεται από ιατρικής, νομικής και ηθικής πλευράς, η παράδοση αυτών των ανθρώπων στα νύχια του οποιουδήποτε για να τους γελοιοποιήσει και να τους διαπομπεύσει μπροστά στα μάτια χιλιάδων τηλεθεατών ή συνασθενών τους, και μάλιστα με τη συμμετοχή αθώων παιδιών;

Στάθης Κατ., ένας αγαναχτισμένος μέχρι σημείου βρασμού ψυχής πολίτης Η ελληνική τηλεόραση όλα τα μασάει και κανέναν δεν φοβάται, αγαπητέ Στάθη. Και ως τζάμπα μάς έχει όλους αλυσοδεμένους στο άρμα της με τα κάθε λογής σούργελα που θεωρούν ότι μπορούν να εκμεταλλεύονται τα πάντα για «να κάνουν νούμερα». Πολύ θα ήθελα να ζήσω τη μέρα που θα σπάσουμε τις αλυσίδες…


Αλάργα κι έρχεται η προσωπικότης!

Κυρία Φοίβη, Σχετικά με το σίριαλ για τη Λαμπέτη, το οποίο δεν είδα, θεωρώ ότι για να γίνει η ζωή μιας προσωπικότητας όπως η Λαμπέτη, πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 30-35 χρόνια. Η Λαμπέτη ήταν η αγαπημένη μου και έβλεπα όλες τις παραστάσεις της από τα 20 χρόνια μου, όταν ήλθα στην Αθήνα. Στο Γυμνάσιο Λεχαινών είχα την τύχη να έχω καθηγήτρια στα Λατινικά και την Ιστορία την αδελφή της, Αντιγόνη Λούκου. Η Αντιγόνη ήταν η αιτία να αγαπήσω το θέατρο, από τις θεατρικές παραστάσεις που μας ανέβαζε. Δεν ήταν η Αντιγόνη στα 30 της που τη γνώρισα εγώ, όπως η ωραιότατη κυρία που την υποδύεται. Ήταν μια συμπαθητική, συνεσταλμένη τριαντάρα.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Κική Μανιάτη Εδώ με τη φόρα που έχει πάρει η τηλεόραση, που όλα τα αλέθει (ο καλός ο μύλος), όλα τα μαχαιρώνει, θα φτάσει να μας κάνει σίριαλ – για να μας βρίσκεται ως αποτύπωμα των μεγάλων προσωπικοτήτων- τη ζωή της Πάνια και του Καρβέλα ή της Δρούζα και στη Λαμπέτη κολλάτε, αγαπητή Κική; Πάλι καλά να λέμε…


Σαρξ για τον Σαρκό

Αγαπητή μου Φοίβη, yassou!

Όπως θυμόμαστε ο σούπερ «Σαρκό», επισκεφθείς τη χώρα μας, είχε γευματίσει «διονυσιακά» και χάρη στη μεσολάβηση της επί των Εξωτερικών υπουργού μας απέφυγε να γευτεί κρεατικά.

Πιστεύω να μην ξεχνάει τη μεγαλοψυχία μας (χάρη στην οποία είναι ακόμα ζωντανός) και να μην εμμένει στην αμφισβήτηση της ένταξής μας στην ευρωζώνη. Διότι εμφανίζεται ως νέος Ναπολέων και κάνει αναφορές σε σταυροφορίες, μέχρι και στον Αντόνιο Γκράμσι, με το γνωστό: «Η εξουσία κατακτάται με τις ιδέες». Αυτός δεν αποκαλούσε τους μετανάστες «racailles» (αποβράσματα); Τι πρόεδρος! Σαν ακραίο καιρικό φαινόμενο! Αχ, βρε Σεγκολέν μου. Πώς σου ΄ρθε κι εσένα να πας στην Κίνα με φόρεμα άσπρο, που είναι το χρώμα του πένθους. Άντε να σου «κάτσει» προεδρία μετά.

Φιλικά, Μάρα Σωτ.,

Κηφισιά Δεν έχουμε παρά να τον καλέσουμε ξανά σε επίσημο γεύμα, με κρεατικά αυτή τη φορά, αγαπητή Μάρα. Κ αι γαία πυρί μειχθήτω.