Άρης Βελουχιώτης: τα του καίσαρος τω καίσαρι

Ε μβληματικό πρόσωπο για τη μεγάλη του συμβολή στην έναρξη από μηδενική βάση της ένοπλης αριστερήςαντίστασης στη Ρούμελη (22-5-1942), ο Άρης Βελουχιώτης (ψευδώνυμο του Θανάση Κλάρα που εγκατέλειψε την ταυτότητα του γεωπόνου και του κομματικού στελέχους για να εξελιχθεί σε αρχικαπετάνιο) είναι η αντιφατική μορφή που επιστρατεύεται ακόμα και σήμερα για να θεραπεύσει στο συλλογικό υποσυνείδητο τα τραύματα από την ήττα της Αριστεράς. Η Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα αναστοχάζεται την περίπτωσή του, επανατοποθετώντας τον στο πλαίσιο της εποχής του.

Η Ιωάννα Παπαθανασίου σημειώνει χαρακτηριστικά στο κεφάλαιο «Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στην πρόκληση της Ιστορίας 194045»: «Θεός και δαίμονας, ο Βελουχιώτης, με μεγεθυμένα τα χαρισματικά και τα βίαια στοιχεία του χαρακτήρα του από τα παραμορφωτικά είδωλα που συντηρούν τους μύθους, ενσάρκωσε τον θρύλο της ένοπλης Αντίστασης και χρεώθηκε τις ανακολουθίες και τα σφάλματα που τη συνόδευσαν από το ξεκίνημά της. Αν κάποια από αυτά, πράγματι, του ανήκουν μαζί με ένα μεγάλο μερίδιο του μεγαλείου της, κάποια άλλα συνδέονται με την κατάκτηση της νέας πολιτικής και στρατιωτικής εμπειρίας που δεν προέκυπταν από συγκεκριμένες κομματικές οδηγίες, αλλά διαμορφώνονταν στην καθημερινή επαφή με έναν άλλο πολιτισμό, μέσα από τη σχέση και τη σύγκρουση με τις διαφορετικές πραγματικότητες».