[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Άβατο στην… οργή

ΑΒΑΤΟ; Την ώρα που οι κρατούμενοι τών ανά τη χώρα σωφρονιστικών καταστημάτων έχαναν όλα τα δίκια τους ζητώντας ουσιαστικά να παραμένουν ατιμώρητοι οι δράστες σοβαρών εγκλημάτων, ήρθε στο φως μια απαγόρευση που ενέβαλε τους πάντες σε υποψίες. Φορείς εντεταλμένοι για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τους εσωτερικούς χώρους των φυλακών. Γιατί; Τι κρύβεται εκεί, που επιβάλλεται να παραμείνει μυστικό; Οι αριθμοί δίνουν την απάντηση και συγχρόνως τρομάζουν. Αν επρόκειτο για υπολογισμούς των ιδίων των κρατουμένων, ασφαλώς θα φάνταζαν υπερβολικοί. Επειδή όμως πρόκειται για τις επίσημες καταγραφές του υπουργείου Δικαιοσύνης, δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Αντιθέτως.

Επιδέχονται έντονων διαμαρτυριών και αγανάκτησης, όχι μόνο εκ μέρους των φυλακισμένων που βιώνουν την κατάσταση, αλλά κυρίως όλων ημών που θέλουμε να πιστεύουμε ότι ζούμε σε ένα πολιτισμένο κράτος. Αν στον κάθε κρατούμενο αναλογεί περίπου μισή θέση ή ακόμη και το ένα τέταρτο της θέσης (όπως στις φυλακές Κορυδαλλού), αλήθεια, πώς ζουν; Πού κοιμούνται, πώς κινούνται, πώς εξυπηρετούν τις ανάγκες τους, πώς προαυλίζονται; Στον απερίσκεπτο αφορισμό «καλά να πάθουν», που δυστυχώς ακούς συχνά, θα πρέπει να αντιπαραθέσουμε μια σειρά παραμέτρων που αναγκαστικά οδηγεί σε δεύτερες- και συνήθως καλύτερες- σκέψεις. Δεν είναι όλοι οι κρατούμενοι όντα ανάξια να ζουν. Μεταξύ τους υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη και άδικα, ή έστω από μια κακή συγκυρία, βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα. Ας δεχθούμε όμως ότι στη συνείδηση του μέσου πολίτη επικρατεί η στρεβλή εντύπωση πως στις φυλακές πάνε μόνο οι… κακοί. Δεν αρκεί η στέρηση της ελευθερίας τους για να τιμωρηθούν όπως ενδεχομένως τους αξίζει; Οι κακές συνθήκες διαβίωσης δεν επιτείνουν τις ποινές. Ισοδυναμούν με απαξίωση του κράτους δικαίου. Με κατάργηση του δικού μας πολιτισμού. Και ασφαλώς μόνο στον σωφρονισμό δεν συμβάλλουν. Η εικόνα των ράντζων στους διαδρόμους των νοσοκομείων προκαλεί την οργή μας. Αν είχαμε και εικόνα των κελιών, ίσως να μας εξόργιζε αντίστοιχα το μαρτύριο των κρατουμένων. Έως ότου όμως ανεγερθούν οι νέες φυλακές και υλοποιηθούν τα εξαγγελθέντα μέτρα, το άβατο θα εξακολουθεί να μπλοκάρει την ευαισθησία μας…