[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ιδιαιτερότητες στερήσεων

Αν είχε άδεια για τη λειτουργία πισίνας το ξενοδοχείο έψαχνε να μάθει ο ρεπόρτερ στο ραδιόφωνο όλο το πρωί, και τελικά το έμαθε: εντάξει η άδεια. Λες και θα έπεφτε η άδεια στην πισίνα να σώσει τον μαθητή που πνίγηκε στην εκδρομή του. Κι ύστερα άρχισε μαραθώνιος πληροφόρησης, είχε φύλαξη, είχε το ένα, είχε το άλλο… Και κιγκλίδωμα να είχε η πισίνα γύρω- γύρω, δεν μπορεί να το περάσει ένα αγόρι στα 19 του χρόνια; Κι ο φύλακας θα τον εμπόδιζε, κοτζάμ άντρα, να μπει μέσα;

Άραγε κολύμπι ήξερε το αγόρι, ή έπεσε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του; Γιατί μπορεί να ήταν αυτό που έλειπε. Μαθητής από την Ξάνθη, μπορεί να μην είχε τύχει να μάθει κολύμπι ποτέ του. Ίσως τα παιδιά από τα μέρη εκείνα να μην πηγαίνουν κάθε καλοκαίρι διακοπές στην παραλία. Κι αυτό που για όλους μας είναι αυτονόητο, εκεί να μην είναι. Στα φτωχά αυτά χωριά υπάρχουν παιδιά που πρωτοβλέπουν θάλασσα όταν πάνε εκδρομή με το σχολείο. Το σχολείο, που τους μαθαίνει ένα σωρό πράγματα, όλες τις γλώσσες που προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες. Τα παιδιά στα πομάκικα χωριά της Ξάνθης μαθαίνουν στο σχολείο έξι γλώσσες, εκτός από τη μητρική τους.

Τέσσερις στο δημοτικό και τρεις στο Γυμνάσιο.

Ελληνικά, αγγλικά και τουρκικά στο Δημοτικό, αραβικά στα Θρησκευτικά τους, Αρχαία στο Γυμνάσιο και μια δεύτερη ξένη γλώσσα, σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα ολόκληρης της χώρας.

Όμως κολύμπι δεν έχει το αναλυτικό πρόγραμμα, δεν προβλέπονται ιδιαιτερότητες στερήσεων. Κι ας είμαστε χώρα, όχι μονάχα γεμάτη με ακτές, αλλά πλέον και γεμάτη πισίνες… Και το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι οι μαθητές πρέπει να πηγαίνουν εκδρομή με χειροπέδες και αλυσίδες, δεμένοι πισθάγκωνα και φιμωμένοι, για ασφάλεια, ή να μην πηγαίνουν καθόλου.