Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Έκφαυλοι και αναγνώστες

Αγαπητή Φοίβη, Στον Άρειο Πάγο, το ανώτατο δικαστήριο της Πολιτείας μας, σε περίοπτη θέση υπάρχει η φωτογραφία του διαπρεπούς νομικού και ανθρώπου Βασίλειου Οικονομίδη. Σ΄ ένα του βιβλίο με τίτλο «Σχέσεις της Δικαστικής και Εκτελεστικής εξουσίας» δεν παραλείπει να στηλιτεύσει και τους κοινούς ακόμη πολίτες που δείχνουν ανοχή στην περίπτωση της κατάλυσης των κοινοβουλευτικών δημοκρατικών θεσμών. Χρησιμοποιεί μάλιστα τα επίθετα «ανάλγητοι» και «έκφαυλοι».

Αν λοιπόν φτάνει ο συγγραφέας να στιγματίσει με τόσο βαριά επίθετα τους κοινούς και απαίδευτους πολίτες, πώς πρέπει να χαρακτηριστούν τα «πεπαιδευμένα» άτομα της Πολιτείας, δηλαδή οι ηγέτες, οι ταγοί, τα ανώτατα στελέχη της Πολιτείας με ηχηρούς τίτλους, υπουργοί, βουλευτές, ακαδημαϊκοί, καθηγητές ανωτάτων σχολών, εκπαιδευτικοί, μητροπολίτες, νομάρχες, δήμαρχοι, στρατηγοί, πρόεδροι οργανώσεων και σωματείων και όλοι οι άλλοι που σιώπησαν μετά την 21-4-1967; Στην Αποκάλυψη της Καινής Διαθήκης είναι οι «χλιαροί», και οι «αχρείοι» της «Ελληνικής Παιδείας» του Θουκυδίδη. Ο Πλάτωνας τους αποκαλεί «Φύλακες», η Αγία Γραφή «Επισκόπους». Αυτοί πρέπει να είναι οι ακοίμητοι φρουροί, οι προασπιστές της κοινωνικής αρμονίας και της τάξης, δηλαδή οι ποικιλώνυμοι και χρυσοποίκιλτοι ιεράρχες, βασιλιάδες, πρωθυπουργοί, βουλευτές, ακαδημαϊκοί, πρυτάνεις, κοσμήτορες και καθηγητές των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, αρεοπαγίτες, εφέτες και λοιποί δικαστικοί λειτουργοί, νομικοί, ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί (πολιτικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι), συνδικαλιστικοί ηγέτες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες είναι όλοι αυτοί υπεύθυνοι για τη συμφορά που έπληξε τη χώρα μας επί επτά συναπτά έτη, με αποτέλεσμα τις βαρβαρότητες των αυτόκλητων «κοινωνικών αναμορφωτών με νάρθηκες γύψου» της απριλιανής χούντας του 1967. Εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, είναι όσοι συνειδητά συνέπραξαν και σίγουρα δεκάδες χιλιάδες όσοι συνειδητά ανέχθηκαν την επτάχρονη τυραννία. Ατυχώς δεν υπέπεσε στην αντίληψη κανενός έστω και ένας απ΄ όλους τους παραπάνω να άσκησε δημόσιο, αλλά ούτε και ιδιωτικό (γιατί κάτι θα διέρρεε), αυτοέλεγχο και αυτοκάθαρση.

Όλοι φοβούνταν να μη χάσουν τους παχυλούς τους μισθούς, με τους οποίους κατάφεραν να διαφθείρουν τις συνειδήσεις τους οι επίορκοι απριλιανοί σωτήρες. Παράδειγμα είναι ο Οιδίποδας τύραννος, που αυτοτυφλώθηκε για το καλό της Πολιτείας. Πού τέτοια παραδείγματα;

Νομίζω ότι για όλα αυτά υπεύθυνο ήταν και είναι το χρεοκοπημένο εκπαιδευτικό μας σύστημα, που πάντα ήταν πολιτικό εργαλείο με τη χειρότερη έννοια, δεν διαμόρφωσε ποτέ περισσότερους πολίτες που να έχουν παρρησία, αλλά και φιλάλληλα αισθήματα. Το εκπαιδευτικό σύστημα βέβαια ήταν «η λυδία λίθος» που- παρά τη χειραγώγηση- ανέδειξε πολίτες που ήταν πατριώτες, δημοκρατικοί, ενάρετοι και ανιδιοτελείς. Δυστυχώς αυτοί είναι ελάχιστες εξαιρέσεις. Νομίζω δε ότι σ΄ αυτό συνέβαλαν ή ελάχιστοι φωτισμένοι δάσκαλοι (ρωμαλέες εξαιρέσεις, που πήγαν κόντρα στο κατεστημένο και το πλήρωσαν οι ίδιοι με στέρηση βαθμολογικών προαγωγών, επιπλήξεις, ανακρίσεις, ακόμη και απολύσεις) ή το οικογενειακό τους περιβάλλον, όχι όμως το εκπαιδευτικό μας σύστημα στην ολότητά του. Οι περισσότεροι από τους οι διδάκτορες με τη στάση τους έγιναν στυλοβάτες των δικτατόρων. Αλήθεια, τι κατάντια! «Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία» γράφει ο ποιητής μας.

Αποστόλης Παπαγεωργίου Θέλει ανάγνωσιν και υποκρισίαν η αναλγησία, για να παραφράσω τους στίχους του Ανδρέα Κάλβου, αγαπητέ Αποστόλη. Κάποιους βολεύει πολύ να λένε ότι άλλους τους ανασκολόπιζαν και τους δίωκαν (του μέγιστου συνθέτη συμπεριλαμβανομένου, που τώρα φαίνεται ανένηψε πια) και εκείνοι διάβαζαν και αμαρτίαν ουκ έχουν. Πάντα μέχρις αποδείξεως του εναντίου…


Τακτική τού «πέρα βρέχει»

Στο όμορφο Ναύπλιo είναι κτισμένη η οικία του Άγγελου Τερζάκη. Σήμερα, 25 χρόνια μετά τον θάνατό του, η οικία έχει άμεση ανάγκη διάσωσης από την πλήρη καταστροφή. Θα μπορούσε η Εθνική Τράπεζα να εντάξει το έργο αυτό στο πρόγραμμα Εταιρικής Κοινωνικής Δράσης «Ευθύνη», όπως πολύ σωστά έκανε με το Αρχοντικό της Ποίησης του Άγγελου Σικελιανού; Καταφεύγουμε στην Τράπεζα, γιατί οι πόρτες της Πολιτείας είναι αδιάφορες, ασυγκίνητες, ερμητικά κλειστές, δυστυχώς!

Γιάννης Στάικος, π. Συντονιστής Εκπαίδευσης, Ναύπλιο Εδώ ρημάζει το σπίτι του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη μέσα στο κέντρο της Αθήνας (Μαυρομιχάλη) και το Εθνικό Ωδείο (Φειδίου), αγαπητέ Γιάννη, το σπίτι του Άγγελου Τερζάκη θα φροντίσουν;


Το συμφέρον και η συμφορά

Αγαπητή Φοίβη, Τον τελευταίο καιρό μέσα στα πολλά που ακούστηκαν σχετικά με το βιβλίο της Ιστορίας, άκουσα ακόμα και από αριστερίζοντες διανοουμένους και το παρακάτω καταπληκτικό, ότι δηλαδή θα πρέπει να αντικαταστήσουμε την Ιστορία με τους μύθους μας, γιατί αυτό- λέεισυμφέρει στο έθνος.

Δεν ξέρω πώς, αλλά έτσι ξαφνικά, μου ήρθε στον νου η φράση: «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό».

Έχω πάλι πολύ μπερδευτεί, δεν θυμάμαι ποιος το είπε. Κάποιος μεγάλος πάντως. Μήπως ο Αρχιεπίσκοπός μας;

(Έπλυνα το στόμα μου). Μπορεί κανείς να με βοηθήσει;

Δημήτρης Ζ. Γαλανός, Σπέτσες Εννοείτε εκείνους τους μύθους που θέλουν , την εποχή που οι άλλοι (οι Ευρωπαίοι και λοιποί βάρβαροι) κρέμονταν από τα δέντρα εμείς να χτίζαμε Παρθενώνες , αγαπητέ Δημήτρη (που πάντως δεν τους εφηύρε ο Διονύσιος Σολωμός του «εθνικού και αληθινού»); Ή εκείνους ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ορθόδοξοι αλλά δεν το ήξεραν;