Ίντερνετ φιλικό στα παιδιά

H χρήση του Ιnternet προσφέρει τεράστιες ευκολίες και δυνατότητες, δεν στερείται όμως κινδύνων. Ειδικά στην περίπτωση των παιδιών, τα πράγματα μπορεί να γίνουν αρκετά επικίνδυνα, καθώς η πρόσβαση σε ανεπιθύμητο περιεχόμενο είναι εύκολη. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα δύσκολων καταστάσεων που προέκυψαν από το Ιnternet, είτε αναφερόμαστε σε απόπειρες αποπλάνησης, είτε σε επαφή των παιδιών με περιεχόμενο ακατάλληλο για τα μάτια και τις ψυχές τους (πορνογραφία, δυσφημιστικές σελίδες, περιγραφή επικίνδυνων δραστηριοτήτων, οδηγίες για αυτοκτονίες και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί). Αρνητική είναι και η υπερβολή στη χρήση του Διαδικτύου από τα παιδιά καθώς μπορεί να φθάσει σε σημείο ακόμα και εθισμού.

Ωστόσο, η λύση σε καμία περίπτωση δεν είναι το να αποκλείσετε το παιδί σας από τη χρήση του νέου μέσου. Το σερφάρισμα στο Ιnternet είναι απαραίτητο εργαλείο μάθησης, αλλά και παράγοντας κοινωνικοποίησης του παιδιού, το οποίο μπορεί να έρθει σε επαφή με ερεθίσματα και άλλα παιδιά από όλο τον κόσμο. Τι πρέπει λοιπόν να κάνει ένας γονιός για να μην αποκόψει το παιδί του από όλο αυτόν τον πλούτο, να είναι όμως ταυτόχρονα ήσυχος για την ασφάλειά του;

Ο πιο απλός τρόπος να αποτρέψετε τα παιδιά σας από την πρόσβαση σε ανεπιθύμητο υλικό είναι η χρήση συστημάτων φιλτραρίσματος. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρεις βασικές προσεγγίσεις, με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα η καθεμία. Η πρώτη προσέγγιση είναι η ενεργοποίηση φίλτρων από την πλευρά του ΙSΡ ή του ίδιου του παρόχου ειδικού λογισμικού με βάση ανεπιθύμητες λέξεις (λ.χ. sex, πορνό, βία κ.ά.). Η προσέγγιση αυτή είναι εύκολη στην εφαρμογή, έχει όμως σημαντικά κενά, καθώς πάντα μπορεί κάποιος να φτάσει σε «λάθος» σελίδες χωρίς να αναζητήσει τις λέξεις αυτές.

Η δεύτερη προσέγγιση που υπάρχει είναι το λεγόμενο parental control, δηλ. η επιλογή από την πλευρά του γονέα των συγκεκριμένων sites στα οποία το παιδί μπορεί να έχει πρόσβαση και η ενεργοποίησή τους στο browser ή τον πάροχο. Ωστόσο, με τον τρόπο αυτό οι παραστάσεις και τα ερεθίσματα που μπορούν να έχουν τα παιδιά περιορίζονται και ελέγχονται, κάτι όχι απαραίτητα θετικό. Μια τρίτη προσέγγιση που κερδίζει έδαφος, δεν έχει όμως ακόμα επεκταθεί όσο χρειάζεται, είναι η αξιολόγηση των web sites σε φιλικά και εχθρικά προς τα παιδιά με βάση το σύστημα της ΙCRΑ (Ιnternet Content Rating Αssociation). Το σύστημα αυτό είναι συμβατό με τους μεγάλους browsers, ειδικά στην Ελλάδα όμως είναι ελάχιστα τα sites που έχουν αξιολογηθεί.

Για όσους ενδιαφέρονται υπάρχουν αναλυτικές χρήσιμες συμβουλές στη διεύθυνση http: //www. saferinternet.gr.