[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μήπως η λάσπη δίνει ζωή;

Στο περίπτερο οι τίτλοι σαν χαστούκια, δεν κάνουν άλλο από το να αναπαράγουν τις φήμες της τηλεόρασης. Τι γίνεται τέλος πάντων με αυτή τη Γαλλίδα; Κάτι ύποπτο συμβαίνει.

Κοτζάμ υπουργός ξεκίνησε να χύνει το δηλητήριο, κι έτρεξαν από κοντά οι κουτσομπόληδες χωρίς φραγμό. Η γυναίκα ξεκίνησε να κάνει διακοπές στην κρουαζιέρα, έχασε σύζυγο και παιδί στο ναυάγιο, και τώρα λούζεται μια ειδική ελληνική λάσπη, μπορεί να είναι και ηφαιστιογενής, αφού γεννιέται εκεί στη Σαντορίνη, ίσως αποδειχτεί ότι διαθέτει αναγεννητικές ιδιότητες. Ναι, μπορεί να ξαναφέρει στη ζωή τους χαμένους, γι΄ αυτό τόσοι άνθρωποι επιτρέπουν στον εαυτό τους να τη χρησιμοποιούν, να την ανανεώνουν, να την ανακατεύουν, να τη φρεσκάρουν, και να τη ρίχνουν ξανά και ξανά στην έρμη τη γυναίκα. Κάτι τέτοιο θα ελπίζουν, αλλιώς δεν εξηγείται αυτή η τόσο τέλεια έλλειψη ντροπής. Γιατί δεν είναι δυνατόν να ακούνε τα αυτιά μας αυτά που ακούν, και ξεκίνησαν από κυβερνητικά χείλη, να βλέπουν τα μάτια μας αυτά που βλέπουν, τόση αναλγησία, τόση κτηνωδία έτσι, χωρίς κανένα λόγο, ανιδιοτελώς. Να μην τα μεταφράζουν όλα αυτά τουλάχιστον, να μην τα καταλαβαίνει κανείς άλλος.

Τόση ντροπή, που θες να απαρνηθείς τη γλώσσα σου. Ένα σεβασμό για τον θάνατο τον είχαμε, ένα στοιχειώδες δέος μπροστά στο πένθος.

Αυτή η κατάντια είναι πρωτόγνωρη, ξεπερνά το παράλογο. Αλλά φαίνεται ότι η «Γαλλίδα» δεν πενθεί όπως θα ικανοποιούσε τους ντόπιους τηλεδημοσιογράφους. Δεν έκλαψε αρκετά. Κρύοι αυτοί οι Γάλλοι. Τους μαθαίνουν αυτοσυγκράτηση από μικρά παιδιά και μετά τους αφήνουν λυτούς σε κρουαζιέρες όπου να΄ ναι. Πού πας κυρά μου στην Ελλάδα πάνω σε καράβι; Έτσι εύκολο είναι να πέφτεις ναυαγός στα νερά μας;