[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ο κόσμος εισβάλλει

Τα παιδιά της Γ΄ Λυκείου ούτε που πατάνε πια στα κανονικά μαθήματα. Είναι σαν να έχει τελειώσει γι΄ αυτά το σχολείο, έναν μήνα πριν από την ούτως ή άλλως πρόωρη λήξη του. Πεσμένα με τα μούτρα στα φροντιστήρια, στην προπόνηση για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις, μόνο αν έχουν απουσίες μπαίνουν στην τάξη. Στην πενθήμερη εκδρομή της άνοιξης, κλάψανε κιόλας για τον αποχωρισμό τους.

Τραβάνε το καθένα τον δρόμο του, κι άσε τη Χημείαγια όσα παιδιά δεν ανήκει στα πανελληνίως εξεταζόμενα μαθήματα- να κουρεύεται μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Κρίμα δεν είναι, τόσος κόπος να γραφούν τα σχολικά βιβλία, αν μη τι άλλο; Και όλη αυτή η προσπάθεια να μεταδοθούν τα στοιχεία των επιστημών και οι κώδικες στις νέες γενιές να ξεφτίζει έτσι πάνω στο καλύτερο; Σαν να είναι η σφαιρική μόρφωση βαριά κι ασήκωτη κληρονομιά της ανθρωπιστικής περιόδου των ιδεών και άχρηστη, που δεν ξέρουμε σε ποια χωματερή να την πετάξουμε, να απαλλαγούμε. Τουλάχιστον στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια δεν δίνεις εξετάσεις, γίνεσαι δεκτός με τον βαθμό του απολυτηρίου, στον οποίο παίζουν ρόλο όλα τα μαθήματα. Άρα πρέπει μέχρι την τελευταία στιγμή να ρίχνεις μια ματιά σε όλα, να μη διαγράφεις κανένα εντελώς. Ο κόσμος γύρω μας, η Ευρώπη στην οποία ανήκουμε όσο κι αν κλωτσάμε, εισβάλλει στο μικρό μας περιφραγμένο οικόπεδο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τα κολέγια. Μπορεί να νιώθουν πικραμένοι οι επαναστάτες της φετινής σεζόν, αλλά και μόνον αυτό το μικρό ταρακούνημα θα αναβαθμίσει τις σπουδές στο Λύκειο. Κάποια παιδιά θα σκεφτούν στα σοβαρά τις σπουδές σε ξένο πανεπιστήμιο και για να πάρουν καλό βαθμό στο απολυτήριο θα μείνουν στο σχολείο μέχρι την τελευταία μέρα. Ακόμα και τόσο, κέρδος είναι.