[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Καταστολή

Δύο ειδησούλες μικρές, εντελώς συμπτωματικά, η μία κάτω από την άλλη. Στα κρατητήρια θα μπουν κάμερες, λέει η μία. Και, ο εισαγγελέας θα κάνει έλεγχο στους καθηγητές του Δημοσίου που κάνουν ιδιαίτερα. Άσχετες μεταξύ τους, αλλά ίσως και όχι. Οι κάμερες πρώτα.

Αποφασίστηκαν μετά την αυτοκτονία του κρατουμένου, την περασμένη εβδομάδα.

Μπορείς να το δεις ανθρωπιστικά, με την κάμερα θα παρακολουθείται ο κρατούμενος, να μη μπορεί να κρεμαστεί στα κάγκελα χωρίς κανείς να τον εμποδίσει.

Βέβαια η ανθρωπιστική σκέψη μάς πηγαίνει αλλού, στην όλη αντίληψη περί κρατητηρίου. Θα μπορούσε να είναι κάπως πιο ανθρώπινη η συμπεριφορά των αστυνομικών στον κρατούμενο, αφού τον κρατούν πια, τι λόγο έχουν να του μιλάνε προσβλητικά, όπως ακούμε οι πολίτες ακόμα κι όταν πηγαίνουμε στο Τμήμα για ταυτότητα;

Πριν από την κάμερα, δεν πάει ο νους φυσιολογικά σε κάτι τέτοιο; Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές στο κάτω κάτω, μπορεί κανείς να σκεφτεί και κάτι τόσο ακραίο όσο πολιτισμένη συμπεριφορά της Αστυνομίας. Αλλά είναι η πίστη στην καταστολή, η άποψη ότι όλα τα αντιμετωπίζεις εκ των άνω, με πίεση και βία, ακόμα και τις ζωές, ακόμα και τα προβλήματα της εκπαίδευσης. Δηλαδή δεν απασχολείς τη φαντασία σου να βρεις λύσεις για το σχολείο, δεν προβληματίζεσαι τι του λείπει και πρέπει να κάνουν τα παιδιά ιδιαίτερα μαθήματα, μήπως πρέπει να περιληφθούν στο πρόγραμμα, μήπως πρέπει να αλλάξει το πρόγραμμα;

Και γιατί οι καθηγητές τα κάνουν, εξαναγκάζουν τα παιδιά ή τα βοηθάνε; Κάποια έρευνα, κάποια ανησυχία;

Όχι, κατ΄ ευθείαν εισαγγελέα στους καθηγητές, καταστολή κι εκεί, απλά πράγματα. Έτσι για να θυμόμαστε τις πολιτικές διαφορές αντιμετώπισης καθημερινών πραγμάτων, για όσους τις έχουν ξεχάσει.