Ματιές Με Σαρκοζί…

Στην αντροπαρέα μας, κανένας δεν γούσταρε τον Αλέν Ντελόν. Φυσικά, από ζήλεια: ο άνθρωπος ήταν γόης. Και γι΄ αυτό, «σκοτεινό αντικείμενο του πόθου» εκατομμυρίων γυναικών. Περισσότερο απ΄ όλους μας, τον ζήλευε ο Ιάκωβος. Ζουμπάς, φαλακρός και με ένα μεγάλο σκεμπέ, όποτε τον έβλεπε σε κάποια φωτογραφία, «ανακατευότανε». Γι΄ αυτό και του είχε αλλάξει και το όνομα. Τον έλεγε «ο Άλλα Αντ΄ Άλλων»! Αυτές τις μέρες, διάβαζα και ξαναδιάβαζα, ότι για μια φορά ο Γάλλος ηθοποιός, βγήκε ανοιχτά και είπε ότι υποστηρίζει τον Σαρκοζί. Και θυμήθηκααπό κακία!- μια ωραία ιστορία, στο Σαντιάγο της Χιλής: ήταν μια «Ελληνική Εβδομάδα Πολιτισμού» και ο υφυπουργός, τότε, Νίκος Σηφουνάκης, είχε καλέσει στο ταξίδι δημοσιογράφους, καθηγητές, ποιητές κ.λπ.

Το βράδυ της πρώτης μέρας των εκδηλώσεων, όλη η συντροφιά από την Ελλάδα, καμιά εικοσαριά άτομα, με επικεφαλής τον Σηφουνάκη, πήγαμε στην αίθουσα δεξιώσεων του ξενοδοχείου μας, για να πιούμε κάτι και να φλυαρήσουμε. Η αίθουσα, ήταν τεράστια. Στο μπροστινό της μέρος είχε μια σκηνή, ύψους τριών μέτρων. Κάτσαμε κοντά στη σκηνή, τα λέγαμε κι ακούγαμε μουσική από τα μεγάφωνα του ξενοδοχείου.

Πίσω από μας κάθονταν, σε διάφορα τραπεζάκια, με τις παρέες τους, διακόσιοι, περίπου, Χιλιανοί, άντρες και γυναίκες, τρώγανε τα παγωτά τους ή πίνανε τα ποτά τους και τα λέγανε. Κάποια στιγμή, έγινε ένα σούσουρο και όλα τα κεφάλια στράφηκαν προς την μεγάλη πόρτα της αίθουσας. Ο λόγος:

έμπαινε, έχοντας ολόγυρά του δέκα κουκλάρες και δυο άντρες- σωματοφύλακες;- ο Αλέν Ντελόν!

Πιάσανε, οι δώδεκα, μια γωνιά της αίθουσας, παράγγειλαν διάφορα κι αρχίσανε να συζητούν τα δικά τους. Οι Χιλιανοί, θαμπωμένοι, κοιτούσαν προς το μέρος τους. Το ίδιο και οι γυναίκες της δικής μας παρέας. Οπότε, γυρίζει ο Σηφουνάκης στον Μάριο Ιωαννίδη (αδελφό του Φοίβου, του πρώην υφυπουργού) που ζει από την εποχή του Αλιέντε στο Σαντιάγο και του λέει: «μήπως υπάρχει εδώ κάνα μπουζούκι;».

Βρέθηκε μπουζούκι, βρέθηκε και μια κιθάρα. Ανεβαίνει, τότε, στη σκηνή ο Σηφουνάκης, κουρδίζει, με τον κιθαρίστα δίπλα του κι αρχίζει να παίζει κάτι βαριά ζεϊμπέκικα του Μάρκου. Σηκώνονται και μερικοί από μας κι αρχίζουν να χορεύουν. Και σε δυο λεπτά, γίνεται κάτι απίστευτο: οι Χιλιανοί, γυρίζουν την πλάτη τους στον Ντελόν, μερικοί μπλέκονται μαζί μας και πιάνουν να χορεύουν κι αυτοί, ό,τι τους καπνίζει! Χαλασμός! Κέφι φοβερό! Οπότε, ο Ντελόν, «τα μαζεύει», όλο ζοχάδα, κάνει «μπραφ» και εξαφανίζεται!