ΔΡΟΜΟΙ

Τι είναι…
… χειρότερο από τον Μεγάλο Αδελφό; Ο Μικρός Αδελφός. Η βρετανική κυβέρνηση στρατολογεί παιδιά για να κατασκοπεύουν και να «αναμορφώνουν» τους μεγάλους. Τα παιδιά θα δανείζουν τη φωνή τους στις ομιλούσες κάμερες παρακολούθησης που θα εγκατασταθούν στη χώρα και θα προτρέπουν τους παραβάτες να μην πετούν σκουπίδια στον δρόμο, να μη φτύνουν, να μην κάνουν βανδαλισμούς και να μη γράφουν συνθήματα στους τοίχους. «Φρόνιμα» παιδιά, λοιπόν, που θα ανακαλούν στην τάξη τους άτακτους μεγάλους.

Η φυσιολογική…
… σχέση των παιδιών με τους μεγάλους ανατρέπεται. Αντί οι μεγάλοι να καθοδηγούν τα παιδιά, τα παιδιά θα διορθώνουν τη συμπεριφορά των μεγάλων. Μάλιστα, οι αστυνομικές αρχές έχουν διοργανώσει πολλούς διαγωνισμούς με τους οποίους ενθαρρύνουν τα παιδιά να κάνουν ζωγραφιές που δείχνουν τους κινδύνους της αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Επίσης, σε διαφημίσεις του βρετανικού υπουργείου Υγείας παρουσιάζονται παιδιά να προειδοποιούν για τους κινδύνους του καπνίσματος. Μια από αυτές τις διαφημίσεις δείχνει μια μητέρα στο τελικό στάδιο καρκίνου των πνευμόνων. Στην έκφραση της μικρής της κόρης είναι φανερή η οργή και η απόγνωση που η μαμά της σύντομα θα πεθάνει από μια αρρώστια που της προκάλεσε το κάπνισμα. Ο δόκτωρ Μάικλ Φιτζπάτρικ σχολιάζει αυτή τη διαφήμιση: «Είναι σαφές ότι έχει στόχο να κάνει τους γονείς που καπνίζουν να νιώσουν ενοχές. Και να κάνει τα παιδιά των γονέων που καπνίζουν να νιώσουν οργή. Χρησιμοποιεί τα παιδιά ως εργαλείο σε μια εκστρατεία που στοχεύει στο να αποτρέψει τους μεγάλους από το να καπνίζουν. Σε μία περίοδο που οι ατομικές ελευθερίες απειλούνται, είναι ανησυχητικό που αυτή η στρατηγική, το να χρησιμοποιούνται δηλαδή παιδιά για να αστυνομεύσουν τη συμπεριφορά των γονέων τους- κάτι που φέρνει στο νου ολοκληρωτικά καθεστώτα- περνάει χωρίς ουσιαστική αντίδραση».

Η στρατολόγηση…
… των παιδιών για να ντροπιάζουν δημόσια τους μεγάλους περνάει και αυτή χωρίς αντιδράσεις. Η βρετανική κυβέρνηση φαίνεται ότι στρέφεται στα παιδιά επειδή δεν έχει άλλον τρόπο για να δικαιολογήσει τα αυταρχικά μέτρα της. Η χρησιμοποίηση παιδιών ως κατασκόπων είναι χαρακτηριστικό των αυταρχικών καθεστώτων. Στο «1984», του Τζορτζ Όργουελ, τα παιδιά στρατολογούνται από τις αρχές και γίνονται οι πιο φανατικοί προαγωγοί του «ορθού τρόπου σκέψης». Στο ένατο κεφάλαιο, ο Ουίνστον Σμιθ βρίσκεται περικυκλωμένος από ένα τεράστιο πλήθος την έκτη ημέρα της Εβδομάδας Μίσους: «Ήταν νύχτα και τα λευκά πρόσωπα και τα κόκκινα λάβαρα φωτίζονταν ζωηρά. Η πλατεία ήταν γεμάτη από χιλιάδες ανθρώπους, ανάμεσα τους και περίπου χίλιοι μαθητές με τη στολή του κατασκόπου».

Η πρωτοβουλία…
… να κάνουν τα παιδιά συστάσεις στους μεγάλους μέσα από τις ομιλούσες κάμερες της βρετανικής κυβέρνησης μπορεί να μην κρατήσει για πολύ, αλλά εκείνο που σίγουρα θα διαρκέσει είναι η πολιτική φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από τέτοιου είδους μέτρα.