ΒΑΡΥΣ ΛΥΡΙΣΜΟΣ

Η ιδέα είναι λαμπρή, το εγχείρημα φιλόδοξο, ο Κάνιγκχαμ ικανός- ενίοτε ιδιαίτερα γοητευτικός- αφηγητής. Τι φταίει λοιπόν για την αναγνωστική δυσανεξία; Έχω την εντύπωση πως αυτή τη φορά το λογοτεχνικό φάντασμα που προσκαλεί ο Κάνιγκχαμ ρίχνει τη βαριά σκιά του παντού και δεν επιτρέπει στις ιστορίες να αναπνεύσουν. Ο βαρύς λυρισμός του Γουίτμαν δεν χωνεύεται στις σελίδες του μυθιστορήματος. Η παράθεση των στίχων μένει έως το τέλος ένα εξωτερικό εύρημα. Παρά ταύτα, ο συγγραφέας κατορθώνει να οργανώσει μια πολυστρωματική αφηγηματική δομή, επιτρέπει στις νουβέλες του να συνομιλήσουν ειδολογικά και κατασκευάζει έναν συμπαγή- και την ίδια στιγμή ανοιχτό- συγγραφικό κόσμο. Πιστεύετε ότι υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα λογοτεχνικά είδη; Ο κύριος Κάνιγκχαμ διαφωνεί, εμπράκτως.