«Δεν σπαράζεις με κολλύριο στα μάτια»

«Να τη βράσω την Τέχνη αν γυρνάς στο σπίτι κάθε φορά έτσι, μου λέει ο άντρας μου όταν επιστρέφω το βράδυ. Έχει μεγάλη φθορά κάθε γύρισμα. Ρίχνω τέτοιο κλάμα, που μετά δεν έχω όρεξη να πάω πουθενά. Ο ρόλος μου απαιτεί όλη μου την ενέργεια».

Η Ναταλία Δραγούμη υποδύεται στη σειρά του Αlpha τη μητέρα ενός κοριτσιού το οποίο πουλάει ο άνδρας της σε κύκλωμα εμπορίας οργάνων. Μητέρα και η ίδια, θέλοντας και μη, κάνει φευγαλέες, έστω, σκέψεις ότι θα μπορούσε να έχει συμβεί και σε εκείνη.

Δεν χρειάστηκε προετοιμασία για τον ρόλο. Το σενάριο (της Άντας Γκουρμπαλή) βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο της Αναστασίας Κορινθίου-Χατζηρήγα και ήταν ο μπούσουλάς της- λέει- καθώς μέσα από τις σελίδες του «σχημάτισα την εικόνα εκείνης της γυναίκας». Και ουδόλως σκέφτηκε μήπως περάσει στη χώρα της υπερβολής και η ερμηνεία της βγει μελοδραματική. «Μα το θέμα είναι τέτοιο που σηκώνει κάθε υπερβολή. Κάθε μάνα μπορεί να φθάσει στην υπερβολή για τα παιδιά της», τονίζει. Αντιθέτως είχε- λέει- άγχος μήπως εμφανίζεται υποτονική.

«Στην τηλεόραση έχω πάρει μέρος περισσότερο σε δραματικές σειρές κι έχω βρει τον τρόπο και τους ρυθμούς που απαιτούν τέτοιες δουλειές» λέει. Σημειώνει δε πως στα γυρίσματα πηγαίνει με χαρά διότι «έχω επιλογές ανάλογες με εκείνες του θεάτρου. Μπορώ να εμβαθύνω περισσότερο και δεν γίνεται

«Τώρα πια έχω ως ηθοποιός ευκολίες που δεν τις είχα στην αρχή της πορείας μου. Τότε είχα ανάγκη τον σκηνοθέτη»

να μη δώσω την ψυχή μου στον ρόλο. Είναι μια μάνα που της αρπάζουν το παιδί και σπαράζει. Η ένταση αυτή δεν αποδίδεται με κολλύριο στα μάτια». Σας απασχολεί ότι μια τέτοια δουλειά γίνεται στην τηλεόραση κι όχι στον κινηματογράφο ή το θέατρο;

«Ίσα ίσα, χαίρομαι. Στο θέατρο έχω κάνει αρκετά πράγματα και θεωρώ πως η σειρά έτσι όπως γίνεται έχει κινηματογραφική οπτική. Από την άλλη δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία να παίξω σε κωμωδία. Νομίζω πως θα με δυσκόλευε. Και το λέω διότι έχοντας παίξει σε επεισόδιο του “Safe Sex”, διαπίστωσα ότι στην τηλεοπτική κωμωδία οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί και εγώ χρειάζομαι χρόνο για να τους βρω».

Σας προβληματίζει ότι σας θεωρούν δραματική ηθοποιό;

«Ναι. Αλλά η κωμωδία του θεάτρου είναι διαφορετική από την τηλεοπτική. Ωστόσο προτιμώ να μου δίνουν ρόλους που δεν μου ταιριάζουν. Περνάω πιο καλά, διότι στα εύκολα βαριέμαι».


«Απελευθερωμένη για πρώτη φορά»

Παίξατε ξανά στο έργο ταχύτητας «Όλος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα». Δεν είναι ευκολία αυτό;

«Είναι, αλλά συνεχώς ανακαλύπτεις νέα πράγματα. Φέτος ένιωσα πιο απελευθερωμένη από ό,τι την προηγούμενη φορά. Από την άλλη δεν με έχει κουράσει, δεν αισθάνομαι κορεσμόαπλώς διότι πάντα παίζουμε για λίγες παραστάσεις».

Η οικογένεια έχει πρώτο ρόλο στη ζωή της. «Θα ήθελα να κάνω κάτι που να μη διαρκεί πολύ και με κρατά μακριά από τα παιδιά». Αλλά σαν ερωτευμένη με τον Σαίξπηρ, τονίζει: «Πάντα στα σχέδιά μου θα υπάρχει ο Σαίξπηρ».

Ύστερα από μια δεκαετή θητεία αποχωρήσατε από το θέατρο «Αμόρε».

Μετανιώσατε;

«Όχι. Ήταν ανάγκη που είχα από καιρό, πριν καν δουλέψω αλλού. Όλα αυτά τα χρόνια στο “Αμόρε” ήταν αρκετά για να γεμίσω τη βαλίτσα μου κι έχω ακόμη πολλά εφόδια που δεν τα βρίσκει εύκολα ένας ηθοποιός. Υπήρξα τυχερή που ξεκίνησα από εκεί».

Δεν απορρίπτει πάντως το ενδεχόμενο να επιστρέψει.

Μήπως με άλλη ιδιότητα, εκείνη του σκηνοθέτη, ας πούμε; Την απασχολεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο. «Είναι κάτι που σκέφτομαι τα τελευταία δύο χρόνια. Νομίζω πως θα μπορούσα να επικοινωνήσω με τους ηθοποιούς ως σκηνοθέτις.

Αλλά προς το παρόν νιώθω ότι δεν είμαι έτοιμη ακόμα για ένα τέτοιο βήμα. Ως ηθοποιός τώρα μπορώ να πω πως πια έχω ευκολίες που στην αρχή της πορείας μου δεν τις είχα. Τον προηγούμενο καιρό είχα ανάγκη τη σκηνοθετική καθοδήγηση.

Τώρα ξέρω τι πρέπει να κάνω».