Το πνεύμα του τόνου

«Άφες αυτοίς…»

Έξαλλη η Εκκλησία με το βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού.

Απαξιώνει, λέει, τη «συμμετοχή» της στην Επανάσταση του 1821. Έχει δίκιο! Πρέπει να καταγραφεί, ως έχει, ο «τεράστιος» ρόλος της, αρχής γενομένης από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄!

Να μάθουν τα νέα παιδιά, γιατί εμείς άλλα μαθαίναμε, άλλους μύθους καταπίναμε, την απόλυτα σκληρή εναντίωσή του στον ξεσηκωμό του Γένους (πώς να χάσει τα προνόμια, την πολιτική και πνευματική εξουσία που ασκούσε), να πληροφορηθούν τους αφορισμούς του κατά των εμπνευστών της Επανάστασης, Ρήγα, Υψηλάντη και άλλων, «καθ΄ ότι η Εκκλησία τους έχει μεμισημένους και επισωρεύει κατ΄ αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς ως μέλη σεσηπότα…». Να διδαχθούν και γνωρίσουν την εν γένει στάση του ανώτατου κλήρου και στη Νεώτερη Ιστορία, στον εθνικό διχασμό, στο Ανάθεμα του Βενιζέλου στο Πεδίον του Άρεως, στον εμφύλιο πόλεμο, στη χούντα, τότε που ο σημερινός προκαθήμενος διάβαζε μανιωδώς, αλλά ως φαίνεται δεν καταλάβαινε και πολλά, ούτε απ΄ τα σύγχρονα, ούτε απ΄ τα παλαιά πατερικά κείμενα. Ωραίοι οι μύθοι, οι περιτυλιγμένοι με την αχλύ του χρόνου, με ηρωισμούς και θυσίες, αλλά η γνώση και η κρίση απαιτούν την πραγματική, γνήσια αλήθεια. «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό», μας μηνούσε ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός. Τον αμφισβητούν κι αυτόν;

Μέρες που είναι, οι ηρωικοί νεκροί του 1821, του κατώτατου κλήρου, Παπαφλέσσας, Αθανάσιος Διάκος και τόσοι άλλοι, μια φράση ίσως να ψιθύριζαν μετά βάρους καρδίας: «Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι εποίησαν»!