[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Πασχαλινό φροντιστήριο

Παράξενο πράγμα, η Αθήνα κιόλας άδειασε. Από την προηγούμενη Παρασκευή, εγκαταλείπεται σταδιακά, λες και με το που έκλεισαν τα σχολεία δόθηκε σήμα.

Υπάρχει τίποτε άλλο που να κλείνει δεκαπέντε μέρες, εκτός από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα; Μόνο για τα παιδιά είναι μεγάλες οι διακοπές, να ξεκουράζονται τα νεανικά μυαλά, να μην αποθαρρύνονται. Μάλλον ξεχάστηκαν κι οι απειλές για μαθήματα μέσα στο Πάσχα, υπάρχει άλλο μάθημα που περιμένει στις επαρχίες και τα παιδιά δεν μπορούν να το χάσουν. Πάνε για πασχαλινό φροντιστήριο, έθιμα και ήθη γιαγιάδων και παππούδων, και τα συνοδεύουν λοιποί συγγενείς, για επαναλήψεις. Οι μετεωρολόγοι μεταφέρουν την αγωνία όλης της οικογένειας, αν θα μπορέσει ο καιρός των ημερών να ανταποκριθεί στις προσδοκίες αναβίωσης, να δημιουργήσει τις συνθήκες που χρειάζεται η νοσταλγία των μεγάλων για να αναπαραστήσει τα δικά της βιώματα, να φτιάξει νέα στα παιδιά. Κι όσα μένουν στην Αθήνα, τι θα κάνουν τα καημένα; Ε, δεν θα είναι άσχημα, αν καταφέρουν κι αυτά να πάνε μια μικρή βόλτα στα πέριξ, ή μάλλον στα ενδότερα. Τα τουριστικά, προστατευμένα κομμάτια της πόλης, μαζί με τους τουρίστες, για να κολλήσουν λίγο από το δικό τους ταξιδιάρικο βλέμμα και τον ειλικρινή τους θαυμασμό. Στην ησυχία που θα κρατά το βουητό των αποχωρησάντων, κάτι θα βρουν από αυτά που δεν τα βλέπεις κάθε μέρα, τις απρόσκλητες μαργαρίτες, τα θρυλικά μάρμαρα που είναι τόσο άγνωστα στο βάθος, τα ξεχασμένα βουνά, τη θέα της θάλασσας, στοιχεία που τα προσπερνούν χωρίς να ρωτάνε ούτε το όνομά τους, και μερικές γωνιές που με δυσκολία διαμορφώνονται και με ακόμη μεγαλύτερη συντηρούνται. Ίσως να κρύβει μεγαλύτερες χαρές το αθηναϊκό φροντιστήριο, για όσους το δοκιμάσουν.