Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Όταν καπνίζει ο λουλάς (και η αποθήκη)

Το συζητάνε καιρό. Τη μεταστέγαση υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού στις καπναποθήκες Κεράνη, στου Ρέντη. Κτίριο που, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, δεν πληροί προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας.

Δεν έγινε διάλογος, λένε τα σωματεία εργαζομένων. Όπως και για τη διαχείρισης της περιουσίας του ΥΠΠΟ. «Θα γίνει με ορθολογικά κριτήρια προς όφελος εργαζομένων και πολιτών, ή θα πρυτανεύσει το κέρδος και τα ρουσφέτια σε ημέτερους επιχειρηματίες;» αναρωτιούνται.

Τα ιδιόκτητα κτίρια του ΥΠΠΟ, με μετατροπές, θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα, εξοικονομώντας δημόσιο χρήμα που καταβάλλεται για ενοικίαση κτιρίων δίχως στοιχειώδεις προδιαγραφές. Ήτοι, όπως λένε οι εργαζόμενοι, γραφεία-κλουβιά, χωρίς φυσικό αερισμό και φωτισμό, με ύψος κάτω από 2,40 μ. (το ελάχιστο προβλεπόμενο), σε κτίριο με άγνωστες περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις από την προτέρα χρήση και αδιευκρίνιστη συμπεριφορά σε σεισμό.

Το ξενοδοχείο Ακροπόλ, που αγοράστηκε από το ΥΠΠΟ, μαζί με το κτίριο της Μπουμπουλίνας μπορούν να στεγάσουν τις κεντρικές υπηρεσίες και για τις υπόλοιπες να αξιοποιηθούν κτίριά του στην Πλάκα και αλλού.

«Η αντίληψη περί “αξιοποίησης” του δημόσιου πλούτου αποκαλύφθηκε στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις» πιστεύουν, «που τις (χρυσο)πλήρωσε ο λαός και παραχωρούνται για εμπορική εκμετάλλευση σε ιδιώτες, ενώ οι πολίτες θα πληρώνουν παχυλό αντίτιμο για πρόσβαση σε αυτές!» Αποσιωπείται δε, κατά τους ίδιους, ότι για τις εργασίες στου Ρέντη θα χρειαστούν 25 εκατ. ευρώ επιπλέον, με τα οποία θα καλύπτονταν οι ανάγκες στέγασης με άλλους τρόπους.

Οι εργαζόμενοι εξέφρασαν με «δημοψήφισμα» την αντίθεσή τους. Και ζητούν να σταματήσει κάθε συζήτηση για εμπορική χρήση των ιδιόκτητων κτιρίων του ΥΠΠΟ. Έχουν άδικο;


Ομόλογα! Τα ομολογώ όλα!

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Μέρες τώρα δεν λέει να καταλαγιάσει ο θόρυβος με τα ομόλογα. Ειδικοί ομολογολόγοι κοντεύουμε να γίνουμε. Ενώ μέχρι χθες γνωρίζαμε τα ομόλογα τα απλά, μάθαμε τώρα και τα σύνθετα, τα φανερά και τα κρυφά, τα σταθερά και τα υψηλού ρίσκου. Μάθαμε ποιος τα εκδίδει και πως να τα αγοράσει κάποιος στο 85%, άντε στο 87% της αξίας τους θεωρείται συμφέρον και αν τα πληρώσει στο 106,75%, μάλλον του τη φέρανε. Μάθαμε επίσης πως για να φτάσουν από τον εκδότη στον αγοραστή δεν είναι εύκολο. Από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στο ΤΕΑΔΥ λόγου χάρη, πρέπει πρώτα να πάρει των ομματιών του, να ταξιδέψει σε Λονδίνα, Γερμανίες και Κύπρο για να καταλήξει κατάκοπο και σιτεμένο στου ασφαλιστικού ταμείου την αγκαλιά. Και δεν φτάνει η διαδρομή, αρχίζει και ο μαραθώνιος για την ανακάλυψη όσων έφαγαν. Για σταθείτε, βρε παιδιά. Είμαστε καλά; Τόσες διαδρομές τσάμπα τις έκανε αυτό το ομόλογο, το ρημάδι; Να μη βγάλει το κατιτίς του ο διαμεσολαβητής; Τι θα γίνει; Κλέφτης; Μέχρι offshore εταιρείες αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει και εξωτικά νησιά-κάτι για Καϊμάν άκουσα. Κι έχεις την αντιπολίτευση να ωρύεται: «Ληστεύετε τα Ταμεία». «Τα προστατεύουμε και βάζουμε κανόνες για το ποιος θα φάει και πόσο, ενώ εσείς ήσαστε χαμένοι στην αδιαφάνεια», αντιτείνει η κυβέρνηση. «Άλλο τότε», συνεχίζει η αντιπολίτευση. «Κι ύστερα τι; Συμψηφισμούς θα κάνουμε;». Άδικο έχει; Άντε να αρχίσουμε τους υπολογισμούς. Τόσα έφαγαν οι δικοί τους, τόσα οι άλλοι, βγάλε άκρη, φτωχέ φορολογούμενε.

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Έχω ένα ομολογάκι (κρυφό, σύνθετο και αρκούντως χαριτωμένο) του ΤΕΑΔΥ, αγαπητέ Νίκο. Είστε; Να βάλουμε και τον κύριο Δούκα στο παιχνίδι; Τι λέτε;


Φωνή δικαίων

Καλή μου Φοίβη γεια σου, Μήπως μπορείς να μου πεις για ποιο λόγο βλέπουμε τόσο Μυταρά στις καλλιτεχνικές σελίδες;

Δεν διαφωνώ, εξαιρετικός ο καλλιτέχνης, αλλά δεν υπάρχουν κι άλλοι να διαβάσουμε τώρα που σταμάτησαν τα σχολεία κι έχουμε περισσότερο χρόνο; Θα βγάλουν μήπως προσφορά οι ελληνικοί καφέδες πάλι;

Δημ. Παπαθανασίου, μαθηματικός, Θεσσαλονίκη Η πολλή δραστηριότητα δεν βλάπτειν, αγαπητέ Δημήτρη (ανάλογη απορία εξέφρασε και η κυρία Λένα Χορλιαφάκη από τον Λυκαβηττό). Και ο Δημήτρης Μυταράς, ο πλέον αναγνωρίσιμος σύμφωνα με έρευνες ζωγράφος, δεν την κρύβει. Η σύμπτωση της αλληλουχίας είχε να κάνει με δύο εντελώς διαφορετικά, πρωτότυπα, θέματα. Η δραστηριότητα τόσων άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών καλύπτεται με τη δέουσα προσοχή, όπως βλέπω. Και παραβλέπω φωνές που λένε πως η κατά Μυταρά «αιρετική» εικονογράφηση του ξωκκλησιού ήταν που ενόχλησε περισσότερο (κάποιους)…


Η ζωή είναι σαφρίδι

Αγαπητή Φοίβη, Προσπαθώντας να ξεφύγω από το τηλεοπτικό θέλουμε-να-σαςβάλουμε-στο-κλίμα-των-ημερών- με-το-ζόρι- έπεσα πάνω στο «Φαινόμενο» με τον Τζον Τραβόλτα στο Star. Επειδή όμως η ταινία με το βαθύ νόημα περί ελευθερίας επιλογών και δικαιώματος στον αξιοπρεπή θάνατο τελείωσε νωρίς (παρά τις ατελείωτες διαφημίσεις), αποφάσισα να δω και την επόμενη.

«Το σώμα» με τον Αντόνιο Μπαντέρας. Πάλι μεταφυσικές και θρησκευτικές ανησυχίες, διλήμματα και προβληματισμοί με φόντο λίγη πολιτική, λίγο Ιησού κ.ο.κ. Και ερωτώ: Πόσο να αντέξει ο άμοιρος ο τηλεθεατής από τους κινηματογραφικούς Άννα στον Καϊάφα; Έλεος.

Μαρία Αργυροπούλου Δεν είχατε γράψει στο βίντεο τα βαθυστόχαστα και φιλοσοφικής εξυψώσεως επεισόδια της «Μαρίας της Κακάσχημης» ή του «Η ζωή είναι σαφρίδι» (και άλλα αφρόψαρα) για να έρθετε να ξαλεγράρετε, αγαπητή Μαρία; Αφού δεν φροντίσατε, ήθελές τα και παθές τα…