Επιφυλλίδα

Ανήλικοι ταξιδευτές

«Κογιότ» λέγονται οι οδηγοί που οργανώνουν παράνομες μετακινήσεις μεταναστών στα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικού. Στα νερά της Μάγχης ονομάζονται «καρχαρίες», στα ελληνοαλβανικά σύνορα «κοράκια». Στα κινέζικα αποκαλούνται «shetou», φιδοκέφαλοι, πανούργοι όπως το φίδι. Σε ένα θαυμάσιο άρθρο τους στην κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης» (από όπου και τα προηγούμενα), οι Β. Τσιάνος και Δ. Παπαδόπουλος μιλούν για την ανάγκη του μετανάστη να διαρρήξει τη σχέση ανάμεσα στο σώμα και το όνομά του. Το όνομα είναι βάρος, τον τραβάει στον βυθό της πίσω πατρίδας του. Ένα σώμα δίχως όνομα είναι ένα ζώο που τρέχει ταχύτερα, κρύβεται ευκολότερα μέσα στους πολλούς που τρέχουν δίπλα του επίσης χωρίς όνομα. Συχνά η ζωή περνάει καθ΄ οδόν, διαρκώς αντιμέτωπη με την υπέρτατη λογική της εθνικής κυριαρχίας, τη στεγανότητα των συνόρων που αντιπροσωπεύει τη φαντασιακή στεγανότητα της φυλετικής μας καθαρότητας.

Απέναντι σε αυτή την υπέρτατη λογική της κυριαρχίας, η λογική των δικαιωμάτων δοκιμάζεται και ηττάται. Κορυφαίο παράδειγμα τα ασυνόδευτα παιδιά που συλλαμβάνονται στα σύνορα. Αυτά δεν τα βαραίνει μόνο το όνομα αλλά και η ηλικία. Η ιδιότητα του ανηλίκου που χρήζει προστασίας υποχωρεί τελικά μπροστά στην ιδιότητα του «παραβάτη» της μεταναστευτικής νομοθεσίας (Συνήγορος του Πολίτη). Οι κρατικές υπηρεσίες που θα έπρεπε να προστατεύουν τον «παραβάτη» είναι εκείνες

Η αστυνομική αντιμετώπιση των ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών είναι σύμβολο εναντίωσης στις πιο θεμελιώδεις αξίες του ανθρωπισμού

ακριβώς που παραβιάζουν τα δικαιώματά του, καθώς ο ασυνόδευτος ανήλικος αποδεικνύεται πραγματικός μπελάς: δεν υπάρχει τρόπος εξακρίβωσης της πραγματικής ηλικίας του, οι συνεντεύξεις λαμβάνονται από ανακριτικούς υπαλλήλους χωρίς ειδική κατάρτιση για επαφή με παιδιά, οι ανεκδιήγητοι χώροι κράτησης είναι κατασκευασμένοι για ενηλίκους. Τελικά, η πλαστή έστω σύνδεση του ανηλίκου με κάποιον ενήλικο, τον οποίο συχνά ούτε καν γνωρίζει, διευκολύνει τους πάντες. Οι αστυνομικές αρχές απαλλάσσονται από την υποχρέωση να ενημερώσουν τη δικαιοσύνη. Η συνακόλουθη ομηρεία από κυκλώματα εκμετάλλευσης είναι για τα παιδιά σχεδόν λυτρωτική, δεδομένης της τεράστιας ανάγκης τους να εργαστούν. Επείγουσα λοιπόν η ανάγκη λήψης μέτρων. Κατάργηση της αστυνομικής κράτησης και της απέλασης αλλοδαπών ανηλίκων για παράνομη είσοδο στη χώρα, ψυχολογική, ιατρική και νομική βοήθεια δωρεάν από την Πολιτεία, πρόσβαση σε περίθαλψη και παιδεία.

Τα μεγάλα ποτάμια της μετανάστευσης είναι μέρος της Ιστορίας, ταυτισμένα με τον ανθρώπινο πολιτισμό, ισχυρά και αναπόδραστα όσο και τα φυσικά φαινόμενα. Γι΄ αυτό είναι ανεδαφική και ανιστόρητη η εμμονή στη μονοσήμαντη αστυνομική αντιμετώπιση. Η εφαρμογή της στους «μοναχικούς ανήλικους ταξιδευτές» είναι επιπλέον σύμβολο εναντίωσης στις πιο θεμελιώδεις αξίες του ανθρωπισμού. Στην «Επιφυλλίδα» αποτυπώνονται οι προσωπικές απόψεις του συντάκτη Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.