ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Λιτότητα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δημ.Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Πάνε περίπου τριάντα χρόνια που ακούω τη λέξη “λιτότητα” από τους εκάστοτε κρατούντες. Μπήκε βλέπετε για τα καλά στο πετσί μας, την βιώνουμε καθημερινά, μας έγινε τρόπος ζωής. Κάθε χρόνο ο υπεύθυνος υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών μας επαναλαμβάνει τις ίδιες φράσεις: λιτότητα για δύο ακόμη χρόνια- με το σκεπτικό της ανάκαμψης της οικονομίας και της μείωσης του ελλείμματος του εξωτερικού χρέους της χώρας. Αφού περνούν αυτά τα δύο χρόνια, ξανά λιτότητα για άλλα τόσα και πάει λέγοντας. Όμως, ούτε το εξωτερικό χρέος μειώθηκε ούτε η ανάκαμψη της οικονομίας πραγματοποιήθηκε, με αποτέλεσμα το χρέος να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο και η χώρα να γίνεται φτωχότερη.

Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, βλέπουμε να χρησιμοποιείται κατά κόρον ένας νέος όρος, πιο καμουφλαρισμένος, πιο μοντέρνος, πιο κομψός: η “ήπια προσαρμογή” της οικονομίας.

Νομίζουν οι υπεύθυνοι πολιτικοί παράγοντες ότι ο λαός θα δεχθεί παθητικά την πολιτική της λιτότητας και θα καθήσει με σταυρωμένα χέρια μπροστά στα υπαρκτά, καυτά και αξεπέραστα καθημερινά προβλήματα της ακρίβειας, της ανεργίας, της ανέχειας. Η απάντηση των εργαζομένων- να είναι βέβαιοιθα είναι άμεση και αποτελεσματική, θα πάρει τη μορφή λαϊκής εξέγερσης, θα έχει μετωπικό χαρακτήρα. Πράγματι, δεν έχουν καταλάβει σε τι απόγνωση έχουν φέρει τον πολίτη με την αλλοπρόσαλλη οικονομική πολιτική που ακολουθούν, εξαναγκάζοντάς τον να σφίξει ακόμη περισσότερο το ζωνάρι, με τους αβάστακτους νέους φόρους που του επιβάλλουν. Φυσικά, δεν τους νοιάζει αν υποφέρει ο λαός… Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να ευημερούν οι βιομήχανοι, οι πολυεθνικές και να περνούν καλά οι ίδιοι. Στα αλήθεια, σκέφτηκε κανείς από δαύτους πώς τα βγάζουν πέρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ ή οι συνταξιούχοι των 500 ευρώ τον μήνα; Σαφώς και δεν τους ενδιαφέρει, μοναδικό τους μέλημα είναι να αμείβονται με μηνιαίους μισθούς της τάξης των 15.000 ευρώ- ίσως και παραπάνω. Παρόμοιες καταστάσεις- εδώ και μία δεκαπενταετία- στην πάλαι ποτέ κραταιά Σοβιετική Ένωση, είχαν αποτέλεσμα η πανίσχυρη αυτή χώρα να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.

Φυσικά το απεύχομαι να συμβεί κάτι τέτοιο στη δική μου πατρίδα. Όμως, με τη λογική “εμείς οι εξουσιαστές να περνάμε καλά και οι υποτακτικοί ας πεθαίνουν” πολύ φοβούμαι ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα το κράτος θα βρεθεί προ αδιεξόδου.

Προσέξτε!».

Αλληλογραφία Μιχ. Γκρίλλα, Λάρισα: Στέλνετε πολλές επιστολές. Είναι αδύνατο να δημοσιευθούν όλες!