[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ευτυχισμένα γενέθλια

Στο Βερολίνο θα γιορτάσουν μεγαλειωδώς το Σαββατοκύριακο, τα γενέθλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χρόνια της πολλά κι από χάλυβα να είναι το ενωτικό της στοιχείο, αφού ξεκίνησε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, φτάνει να μη μας βγει άνθρακες ο θησαυρός. Στο Βερολίνο λοιπόν, το πρώην διαιρεμένο και νυν ενοποιημένο, για καλύτερο συμβολισμό της ενοποίησης, που θα κάνει τις ευρωπαϊκές διαφορές ωραίες ποικιλίες κι όχι αιτίες συγκρούσεων.

Διότι πριν από τη διαίρεση, το Βερολίνο είχε θελήσει να επιβληθεί στην Ευρώπη, να την ενοποιήσει κάτω από το ναζιστικό καθεστώς του, όπως επί αιώνες διάφοροι αυτοκράτορες και στρατηγοί είχαν θελήσει να ενοποιήσουν την Ευρώπη, ο καθένας κάτω από τη δική του εξουσία. Ήρθε ο καιρός που αποφάσισαν οι Ευρωπαίοι να ενοποιηθούν με ισότητα και οικειοθελώς, κι όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό το πείραμα, δεν παύει να είναι το πιο ενδιαφέρον και ελπιδοφόρο πολιτικό πράγμα που συμβαίνει επί της γης. Τα γενέθλια πέφτουν μαζί με τα δικά μας, 25 Μαρτίου, την εθνική γιορτή. Ταιριάζει η γέννηση της μίας πατρίδας μέσα στην άλλη. Στο πάρτι του Βερολίνου μόνο την Τουρκία δεν κάλεσαν. Αν συνεχίσουμε το παιχνίδι των συμβολισμών, μπορούμε να πούμε ότι η μεν νέα Ελλάδα δεν θέλησε ποτέ να ενώσει την Ευρώπη κάτω από το δικό της σκήπτρο, η δε αρχαία έστρεψε την αυτοκρατορία της προς τα ανατολικά.

Οπότε, ως Ευρωπαίοι πια, στρεφόμαστε περισσότερο από τους άλλους στην κοντινή μας Ανατολή και θέλουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια την Τουρκία περισσότερο από όσο οι Γάλλοι π.χ., φυσικό δεν είναι; Εκείνοι φροντίζουν πιο πολύ τους δικούς τους προαιώνιους εχθρούς, τους Γερμανούς, εμείς τους δικούς μας. Αν και έχουμε επιτρέψει σε Γάλλους και Γερμανούς να τους ρίχνουν τώρα τελευταία…