[ ΡΙΠΕΣ ] Προστάτες

ΚΑΙΡΟΣ ήταν να ασχοληθεί η Αστυνομία και με τη σκληρή πραγματικότητα της εγκληματικότητας, που σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας της ΕΛ.ΑΣ. εμφανίζει συνεχή αύξηση.

Άλλωστε αυτός είναι ο κύριος ρόλος της και όχι το ξύλο στους διαδηλωτές- όπως μας έχει συνηθίσει τελευταία.

Οι πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις που επέφεραν την εξάρθρωση συμμοριών νονών της νύκτας, εκβιαστών και εμπόρων ναρκωτικών και όπλων δείχνουν ότι μέσα στην ΕΛ.ΑΣ. υπάρχουν δυνάμεις που αντιλαμβάνονται την αποστολή τους.

Δυνάμεις που απέδειξαν ότι όταν η Αστυνομία θέλει, μπορεί να πετύχει ουσιαστικά αποτελέσματα, ακόμα και με τα κυκλώματα των διαβόητων «προστατών».

ΔΥΣΤΥΧΩΣ όμως αυτές οι μεμονωμένες επιτυχίες δεν λύνουν το πρόβλημα. Είναι γνωστό ότι η «προστασία» που επιβάλλεται από τις συμμορίες έχει λάβει- πανελλαδικά- τεράστιες διαστάσεις. Ελάχιστοι είναι οι ιδιοκτήτες καταστημάτων και επιχειρήσεων που τολμούν να πουν το «όχι» στους προστάτες, αφού όσοι αρνούνται βλέπουν να μαγαζιά τους καμένα ή λεηλατημένα.

Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι στις συμμορίες αυτές συχνά- πυκνά μετέχουν και αστυνομικοί. Είτε ως κανονικά μέλη, είτε ως «συνεργάτες», ειδοποιώντας πότε θα γίνουν έφοδοι ώστε να πάρουν οι κακοποιοί τα μέτρα τους και να αποφύγουν τη σύλληψη.

ΑΣΦΑΛΩΣ η διάλυση τέτοιων κυκλωμάτων δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Προϋποθέτει δε δύο βασικές ενέργειες από την πλευρά της ΕΛ.ΑΣ.και η πρώτη πρέπει να είναι το ξεκαθάρισμα του Σώματος από τους, λίγους έστω, επίορκους αστυνομικούς που τα καλύπτουν.

Απαιτείται ακόμα ενθάρρυνση των θυμάτων ώστε να καταγγέλλουν τους εκβιασμούς, με ταυτόχρονη θέσπιση μέτρων ουσιαστικής μετέπειτα προστασίας τους από την εκδίκηση των νονών. Η αρχή που έγινε στην Πάτρα είναι ενθαρρυντική. Για να εμπεδωθεί όμως επιτέλους το αίσθημα ασφάλειας της κοινωνίας χρειάζεται και συνέχεια.