ΧΩΡΙΣ ΤΡΥΦΕΡΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ

Ο Θέμελης περνά από το ιστορικό στο αστικό μυθιστόρημα, χωρίς να οξύνει τη ματιά του. Σήμερα δεν νοείται αστική ηθογραφία χωρίς κάποιο στοιχείο κριτικής ή σαρκασμού. Συγγραφείς επί συγγραφέων- ιδίως στην Αμερική, από τον Τζον Απντάικ ώς τον Τομ Γουλφ- βλέπουν τα μεσοαστικά ζευγάρια- τα αδιέξοδα, τις προδοσίες και τον κορεσμό τους- με μια τρυφερή ειρωνεία. Όχι ο Θέμελης. Στο βιβλίο δεν υπάρχει ένα δεύτερο επίπεδο που να αμφισβητεί το πρώτο. Οι ταυτότητες των ηρώων είναι συμπαγείς. Ενδοσκοπούν αλλά δεν αυτοσαρκάζονται.