Μουσική στρατευμένη πάντα υπέρ του ανθρώπου

Ανυπότακτος, ακάματος εργάτης της μουσικής, υπέρμαχος της παιδείας. Το Μουσείο Μπενάκη φωτίζει, σε μια διαφορετική έκθεση, τη ζωή και το έργο του Γιώργου Σισιλιάνου
Όταν ο μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος ερμήνευε το 1958 στο περίφημο Κάρνεγκι Χολ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης τη Συμφωνία αριθ. 1 του Γιώργου Σισιλιάνου, ο συνθέτης απολάμβανε-πρώτος- το προνόμιο να παιχτεί από αμερικανικές ορχήστρες, στα χρόνια που ανακάλυπταν την λόγια μουσική και ανοίγονταν στο ευρύ κοινό.

Στη ζωή, το πλούσιο έργο και τον κόσμο των ιδεών αυτού του σημαντικού συνθέτη σύγχρονης μουσικής, που πίστευε πάνω απ΄ όλα ότι «η μουσική είναι έκφραση» και «μήνυμα που απευθύνεται στον άνθρωπο», αλλά κι ένα παρεξηγημένο στις μέρες μας «πάθος» που μπορεί να μεταμορφωθεί σε «μάθος», χωρούν εστιάζει ένα αφιέρωμα που ετοίμασε το Μουσείο Μπενάκη για τον ακούραστο επί 62 χρόνια εργάτη της μουσικής .

Μια έκθεση- μονογραφία πλημμυρισμένη από τη δική του μουσική, η έκδοση ενός μεγάλου καταλόγου, εκπαιδευτικά προγράμματα, τρεις ζωντανές συναυλίες με ελεύθερη είσοδο, η κυκλοφορία ενός CD με μουσική για πιάνο με ερμηνευτές τον Ερμή Θεοδωράκη και τον Ντανιέλ Κράμερ δίνουν αφορμή για μια ευρύτερη γνωριμία με τον κόσμο του συνθέτη.

Στιγμές μοναδικές από συναυλίες έργων του στην

ΙΝFΟ

Αφιέρωμα στον Γιώργο Σισιλιάνο. Έκθεση: Μουσείο Μπενάκη, Κουμπάρη 1, 14 Μαρτίου- 15 Απριλίου, είσοδος 3 ευρώ.
Συναυλίες: Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, απόψε στις 20.30 στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1). Έργα για πιάνο από τον Ερμή Θεοδωράκη την Τρίτη 20 Μαρτίου. Η Ορχήστρα των Χρωμάτων, υπό τον Μίλτο Λογιάδη, στο κτίριο της οδού Πειραιώς την Παρασκευή 30 Μαρτίου.

Αμερική, στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα ζωντανεύουν στην προθήκη μέσα από δημοσιεύματα του Τύπου πριν από 47 χρόνια για εκείνη την περίφημη συναυλία με τη σημείωση ότι ο συνθέτης δεν μπόρεσε να παραβρεθεί. Στιγμές σημαντικές όπως τα βραβεία σύνθεσης που έδρεψε σε διεθνείς μουσικούς διαγωνισμούς, δίπλα στις παρτιτούρες.

Στιγμές προσωπικές- φωτογραφίες της παιδικής ηλικίας, του πατέρα του που πέθανε προτού να γεννηθεί. Γιγαντοαφίσες του Γιώργου Σισιλιάνου σε όλες τις ηλικίες να σηματοδοτούν την κάθε εκθεσιακή ενότητα. Κι ακόμα, συναυλιών και παραστάσεων που τεκμηριώνουν ότι ο Γιώργος Σισιλιάνος ασχολήθηκε όχι μόνο με τη σύνθεση μεγάλων συμφωνικών έργων, αλλά και με τη μουσική δωματίου, με κύκλους τραγουδιών και με το θέατρο, το μπαλέτο.

Αφιέρωσε 25 χρόνια σε μελέτες και εφαρμογές για να βρει τη χαμένη μουσική της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και μια ολόκληρη ζωή σε πρωτοβουλίες για την αναβάθμιση των μουσικών θεσμών, των ορχηστρών του ραδιοφώνου και κυρίως τη μουσική παιδεία.

Τρεις μεγάλες ενότητες οριοθετούν το έργο του Γιώργου Σισιλιάνου, που επέλεξε να βουτήξει στα σύγχρονα ρεύματα, χωρίς να φοβάται ότι θα χαθεί και μέσω αυτών να αναζητήσει την παράδοση και τη δική του μουσική ταυτότητα. Η πρώτη, τελειώνει το 1953 με την περάτωση των σπουδών του στην Ακαδημία Σάντα Τσετσίλια της Ρώμης. Στη δεύτερη ακολουθεί τη δωδεκάφθογγη μέθοδο και πειραματίζεται. Στην τρίτη «κάνει μια συνειδητή στροφή προς ένα ιδίωμα μελωδικότερο και πιο εύληπτο και διαμορφώνει την προσωπική του μουσική γλώσσα», όπως σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης Βάλια Χριστοπούλου.


Μελωδικότητα κόντρα στην παράνοια

«Στον ρομαντισμό όπως και στη σύγχρονη μουσική δημιουργία υπάρχει η ίδια επαναστατική, συχνά μάλιστα πολιτικά στρατευμένη διάθεση, η ίδια τάση υποκειμενικής ερμηνείας της πραγματικότητας» πίστευε ο Γιώργος Σισιλιάνος που θεωρούσε τη σύγχρονη μουσική φυσικό και πνευματικό διάδοχο του ρομαντισμού- σημείο που εστιάζει και η έκθεση. «Και στα δύο η μουσική έκφραση έχει τον ίδιο εκφραστικό ερεθισμό, δηλαδή την ταραχή, το άγχος του καλλιτέχνη που όσο προχωρούμε προς τις μέρες μας εκδηλώνεται με παρανοϊκή διάθεση». Σαν αποτέλεσμα αυτών των απόψεων, η μουσική του Σισιλιάνου διακρίνεταιαντίθετα με πολλούς άλλους λόγιους δημιουργούς των καιρών μας- από μελωδικότητα και δραματικούς τόνους με έμφαση στην ανάδειξη του ποιητικού κειμένου στην ερμηνεία του μουσικού του λόγου.