«Ο κινηματογράφος είναι η χαρά μας»

Ηθοποιοί και οι δύο που όλο και περισσότερο τους κερδίζει ο κινηματογράφος. Γιατί, άραγε; «Έλα, ντε. Γιατί; Εδώ είναι που το έργο γίνεται… ψυχόδραμα, γουέστερν, λαβ στόρι και όλα τα άλλα» σχολιάζει ο Βαγγέλης Μουρίκης των 18 ταινιών και των πολλαπλών βραβεύσεων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, το βλέπει πιο απλά: «Γιατί ο κινηματογράφος είναι η χαρά μας, ένα παιχνίδι. Κι όσο πιο σοβαρό είναι τόσο πιο παιχνίδι το νιώθεις».

Αλλά και η σύγκριση του κινηματογράφου με το θέατρο και την τηλεόραση, κάνει τον πρώτο «αλλιώτικο»…

Ι.Μ: Ο κινηματογράφος έχει σχέση και με το θέατρο και με την τηλεόραση. Η τηλεόραση μπορεί να χρησιμοποιεί τα ίδια μέσα με τον κινηματογράφο, αλλά δεν είναι τέχνη. Το θέατρο έχει άλλους κώδικες, αλλά το θέατρο είναι τέχνη. Αγαπώ τον κινηματογράφο γιατί είναι τέχνη και εικόνα μαζί. Για τους ηθοποιούς ο κινηματογράφος είναι σπουδαίος γιατί, όπως είχε πει κάποιος στο παρελθόν, εκεί μπορείς να κάνεις ακόμα και τη Λάσι να παίξει. Αυτό στο θέατρο δεν γίνεται. Μπορεί η μήτρα της υποκριτικής να είναι το θέατρο, αλλά ο κινηματογράφος είναι συναρπαστικός.

Β.Μ: Στο ότι «τρέχει το φιλμ»! Εντάξει, τώρα γίνεται κι αλλιώς, βίντεο, ψηφιακά κ.ά. Αλλά, πάλι, το φιλμ συνεχίζει «να τρέχει», τα μυρμήγκια είναι στο στομάχι σου και τα καβούρια στις τσέπες των άλλων!