[ Δρόμοι ] Η πολλή…

… τεχνολογία συνήθως κάνει περισσότερο κακό παρά καλό (όποιος σερφάρει λιγότερο, σερφάρει καλύτερα). Ας πάρουμε για παράδειγμα το Ίντερνετ, τα λάπτοπ, το e-mail κι όλα αυτά. Αν τα ανακατέψουμε μέσα σε ένα καζάνι στη σωστή αναλογία, θα μας δώσουν ένα μαγικό φίλτρο που μπορεί να μας απελευθερώσει από την καθημερινή τυραννία της δουλειάς. Τότε θα έχουμε περισσότερο χρόνο για να χαζεύουμε τα άστρα, να παίζουμε κιθάρα, να χαιρόμαστε τη λιακάδα.

Από τον καιρό…
… του Διογένη, όμως, πάντα υπήρχε κάποιος βλάκας που είχε την αγένεια να σταθεί από πάνω μας και να μας κρύψει τον ήλιο με την ανοησία του. Η ανοησία αυτών των ημερών στην Αμερική είναι ο πλειστηριασμός των πάρκινγκ. Η ιδέα ξεκίνησε από τη διαπίστωση πως το παρκάρισμα στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις είναι ένα βασανιστήριο. Ποιος θα διαφωνήσει; Για τον κάτοικο της πόλης δεν υπάρχει πιο εξοργιστικό πράγμα από το να επιστρέφει με το κονσερβοκούτι του στο σπίτι και να τριγυρίζει μισή ώρα στη γειτονιά, ώσπου να βρει τον κατάλληλο χώρο για να το παρατήσει. Όπως γράφει το περιοδικό «Γουάιαρντ», μια εταιρεία στη Βοστώνη υποστηρίζει πως βρήκε τη λύση. Προτείνει ένα σύστημα που, με το κινητό τηλέφωνο και το Ίντερνετ, κάθε ενδιαφερόμενος θα μαθαίνει στη στιγμή πού υπάρχει διαθέσιμος χώρος για παρκάρισμα και θα τον «κλείνει» προκαταβολικά, κάνοντας μια προσφορά. Πού είναι το πρόβλημα, θα μου πείτε. Αν αυτός ο χώρος είναι ιδιωτικός, πάει καλά. Γιατί αν ο ιδιοκτήτης του θέλει να τον βγάλει στο σφυρί, αυτό είναι δική του δουλειά. Όμως, η εταιρεία βγάζει στο σφυρί και τους ελεύθερους χώρους πάρκινγκ, τους δρόμους και τις αλάνες όπου χρόνια τώρα οι άνθρωποι εξυπηρετούνταν με βάση την παλιά καλή αρχή «όποιος προλάβει πρώτος».

Οι άνθρωποι…
… της εταιρείας φαίνεται δεν ξέρουν τι πάει να πει «η λύσσα του οδηγού μπροστά από μια αδειανή θέση για παρκάρισμα». Τώρα θα το μάθουν. Γιατί η ιδέα τους είναι άδικη. Ευνοεί τους οδηγούς που τα πάνε καλά με την τεχνολογία και που έχουν την οικονομική ευχέρεια να πληρώσουν όσο όσο προκειμένου να στερήσουν από κάποιον άλλο την πολυπόθητη θέση για το αυτοκίνητό τους. Μάλιστα, η αρμόδια συγκοινωνιακή αρχή της Βοστώνης ανησυχεί πως, σαν να μην έφταναν οι ήδη υπάρχουσες ταξικές διακρίσεις, θα δημιουργηθεί έτσι άλλη μια, ανάμεσα σε προνομιούχους και μη στο παρκάρισμα. «Η κοινωνία μας είναι βασισμένη στην ελεύθερη κυκλοφορία των πληροφοριών», λέει ο Άντριου Ρόλερτ, ο διευθυντής της εταιρείας SpotScout που κάνει αυτή τη δουλειά. «Κανείς δεν μπορεί να με εμποδίσει να πω: “Φεύγω από αυτό το πάρκινγκ, μήπως ενδιαφέρεσαι;”». Πράγματι, κανείς.

Εκτός…
… ίσως από τη σκέψη πως δεν είναι ανάγκη για όλα όσα κάνουμε να ζητάμε πάντα ένα αντάλλαγμα. Κάποτε πρέπει επιτέλους να σβήσει κι αυτός ο καημένος ο Διογένης το φανάρι του.