Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Η αλαζονεία κόλπα απεργάζεται

Υπάρχει η μαχόμενη, παραγωγική και σημαντική αρχαιολογία, υπάρχει και η αρχαιολογία της καρέκλας (και των καρεκλοκένταυρων, που νομίζουν ότι θα είναι ισόβιοι άρχοντες) και των δημοσίων σχέσεων.

Η δεύτερη συνήθως επιχειρεί, απροκάλυπτα και αναίσχυντα, να «φάει» την πρώτη. Άμα είσαι, ας πούμε Διευθυντάρα, αποφασίζεις από την καρεκλάρα σου (που νομίζεις ότι θα την κρατάς για πάντα και χτυπάς το επίπεδο της αλαζονείας στο κόκκινο) πώς θα «θάψεις» το έργο των μαχόμενων ή θα το σφετεριστείς για τα δικά σου συμφεροντάκια.

Κάπως έτσι εξαφανίστηκε το όνομα της αρχαιολόγου Μαρίας Πλάτωνος, που έχει ταχθεί χρόνια τώρα στην αρχαιολογική ανάδειξη της πλούσιας περιοχής των Αχαρνών, του μεγαλύτερου δήμου της αρχαίας Αθήνας, και των περιχώρων της, από την αποκάλυψη του μεγάλου αρχαίου θεάτρου στο Μενίδι. Δεν έφτανε που οι αρμόδιοι (λέμε τώρα) καρεκλοκένταυροι δεν ειδοποίησαν, ως έπρεπε τυπικά και ουσιαστικά, τον υπουργό και έμαθε για την αποκάλυψη από τις εφημερίδες και τα δελτία ειδήσεων (το είπε- και πολύ σωστά- στον απολογισμό του έργου του υπουργείου).

Έπρεπε να εξαφανίσουν και το όνομα της πρωτεργάτιδος της σημαντικής- διεθνούς ολκήςανακάλυψης. Μπας και δεν φωτιστεί το πρόσωπο των υπευθύνων για το μεγάλο εύρημα και φωτιστεί το παμπόνηρο πρόσωπο της «εξουσίαααααας».

Δίχως έργο αλλά με δημόσιες σχέσεις (κακώς εννοούμενες, όπως αποδεικνύουν και επιδεικνύουν και κάτι περιφερόμενες «υπεύθυνες» που μασούν τσίχλα στους διαδρόμους του εκ-Πολιτισμού μας) και υποψίες εξουσίας φαίνεται στις ημέρες μας πως γίνεσαι καμπόσος!

Και να σκεφτεί κανείς ότι οι ίδιοι αρμόδιοι καρεκλοκένταυροι άφησαν χρέη εκατοντάδων χιλιάδων (πάνω από 200.000, λένε) στην κρατική υπηρεσία στην οποία «λειτουργούσαν» προηγουμένως, για κάτι εκδηλωσούλες εκπολιτισμού (ας πούμε), που ακόμη δεν έχουν ξεπληρωθεί και τρέχουν και δεν φτάνουν.

Διατηρούν δε προκλητικά το δικαίωμα πέρα από το κρατικό λειτούργημα (την καρέκλα της εξουσίας, που λέγαμε- ευγενική χορηγία του ελληνικού λαού, βρε!) να δίδουν τα φώτα τους και τις κρίσεις τους σε ιδιωτικό φορέα, με άλλο μισθό. Αχ, αυτοί είναι καταφερτζήδες! Όχι οι μεροκαματιάρηδες που πληρώνουν με τον ιδρώτα τους, ως φορολογούμενοι, τις καρέκλες και την αλαζονεία (της εξουσίας) τους. Στις ημέρες μας μόνον ένα «εύγε» τους αξίζει…


Η επανάσταση μπορεί να περιμένει

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Πως έχει πρόβλημα η Παιδεία, το γνωρίζουμε. Τα χάλια της έχει. Το θέμα δεν είναι η διαπίστωση.

Είναι το πώς φτάσαμε σ΄ αυτό το σημείο και τι γίνεται από ΄δω και πέρα. Τα πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά για αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι φοιτητές στους δρόμους σε τακτικά, ανά εβδομάδα, «πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια». Παιδιά με πρόσωπα κουρασμένα βλέπουμε να σέρνουν βαριά τα βήματα στους δρόμους, φορτωμένα με πλακάτ, συνθήματα κενά και κόκκινες σημαίες. Χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς παλμό, χωρίς καν την ιερή αγανάκτηση. Αν έλειπαν οι κουκουλοφόροι με τις πέτρες και τις μολότοφ, ούτε που θα τους δίναμε σημασία.

Καμιά βιτρίνα σπασμένη, κανένας κάδος παραδομένος στη φωτιά, άντε και κανένα αυτοκίνητο, έτσι για χάπενινγκ. Αραιά και πού κλεφτοπόλεμος με τους «πραίτορες», κάποιος ξυλοδαρμός φοιτητή που έμεινε πίσω κι έπεσε στα χέρια τους, τίποτα πλευρά σπασμένα σε σύγκρουση με κάποια ζαρντινιέρα.

Κοινωνία βιαστική κι αδιάφορη που τρέχει να προλάβει, γονείς σε απόγνωση να λένε «κάτι πρέπει να γίνει, βρε παιδιά», πανεπιστημιακή κοινότητα μοιρασμένη στα δυο κι η κυβέρνηση μακάρια κι ατάραχη να σφυρίζει αδιάφορα και να επιμένει στις «μεταρρυθμίσεις» της. Η υπουργός Παιδείας με ύφος χιλίων καρδιναλίων να δηλώνει πεισματικά πως «δεν κωλώνει» και να επιπλήττει τον φοιτητή πως δεν έχει επαρκώς τεκμηριωμένες προτάσεις. Κατηγορεί τον νεαρό των 19 και 20 χρόνων για έλλειψη λογικής στον κόσμο του παραλόγου! Λες κι είν΄ αυτός το πρόβλημα και πρέπει να τιμωρηθεί. Λες και δεν είν΄ αυτός το θύμα των καταστάσεων που του δημιουργήσαμε.

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Κάθε υπουργός (ή υπουργέσσα) που σέβεται τον εαυτό του, αγαπητέ Νίκο, φέρνει κι ένα μπάχαλο στην Παιδεία μας για να έχει να της βρίσκεται. Και κάθε φοιτητής που σέβεται τον εαυτό του κάνει και επισήμως λούφα (με διαδηλώσεις) για να βγάλει το αντιεξουσιαστικό του μέχρι να έρθει κι εκείνος κάποτε στα πράγματα και να κάνει είτε το μπάχαλο είτε μόκο. Έτσι το Ελλαδιστάν στις πορείες και τις διαδηλώσεις αναστενάζει. Μέχρι να μας κάνει όλους σαν τα μούτρα του.


Κούνα το ολοσούμπιτο

Κυρία Ρhoebe μου, Αυτός ο κύριος Σαρμπέλ, που θα τον στείλουμε στην Γιουροβίζιον, και το μπαλέτο του, δεν ήξεραν άλλα κουνήματα, από αυτά που έκανε και ο Sakis, το αγόρι μας, πριν δυο τρεις Γιουροβιζιόνες; Γιατί πολύ σε Shake it το είδαμε το συνολάκι με το τσιφτετέλι και το δήθεν μπουζουκάκια. Πείτε μου…

Χρήστος Σοφράς, Νίκαια Εμ, αφού αυτό μας σηκώνει ψηλά την εθνική μας υπερηφάνεια κατά την ΕΡΤούλα μας, αγαπητέ Χρήστο, θα παρεκκλίνουμε από την κλασική συνταγή; Τι θέλετε; Να τον βάλουμε να χτυπιέται στα πατώματα με κανένα τσίτι 170.000 ευρώ (που θα το πληρώσουμε κιόλας) σαν την Αννούλα; Να το κάνουμε το παιδί να παρακαλάει για μια καλή θεσούλα; Να μας πάρουν χαμπάρι διεθνώς;