Δίκτυο

Σιωπή προς το παρόν

Λίγο λίγο η αττική γη αποκαλύπτει τα μυστικά της. Μετά την εντυπωσιακή ανακάλυψη του αρχαίου θεάτρου στο Μενίδι, τώρα έρχονται τα νότια προάστια να προσθέσουν ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ της κλασικής Αθήνας. Η καρδιά ενός από τους μεγάλους δήμους, εκείνου των Αιξωνίδων Αλών, ήρθε στο φως στη Βούλα, δίπλα στη Λεωφόρο Βάρης και σε έκταση 5,5 στρεμμάτων. Πρόκειται για πολύ μεγάλο συγκρότημα με τετράγωνη κάτοψη που καταλαμβάνει έκταση 1.500 τ.μ.- γεγονός πρωτοφανές, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ανασκαφικά δεδομένα της περιοχής- με αίθριο, 12 δωμάτια και μικρό αγροτικό ιερό. Οι αρχαιολόγοι εικάζουν και από τα πλούσια κινητά ευρήματα πως ίσως πρόκειται για την αγορά του Δήμου των Αιξωνίδων Αλών. Για το μέλλον του όμως οι αρμόδιοι, προς το παρόν, σιωπούν.


Μαθήματα σόουλ

Μην γκρινιάζουμε, λοιπόν. Είδαμε τον θρύλο Άιζακ Χέιζ στην Αθήνα. Στα 65 του, εντάξει, με δυσκολία στις κινήσεις- δεν κινήθηκε και πολύ, εδώ που τα λέμε- αλλά εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω όλους όσους προτίμησαν να μην πάνε στη συναυλία, γιατί ο καλλιτέχνης δεν είναι στην πρώτη (ούτε στη δεύτερη) νιότη του. Σε τέτοιους καλλιτέχνες δεν κολλάς στη νιότη- άλλωστε στα 70ς, πόσοι από εμάς πήγαιναν σε συναυλίες; Όσοι όμως ήταν εκεί το Σάββατο βράδυ (όχι, δεν γέμισε το κλειστό του Φαλήρου) είδαν τον μίστερ σόουλμαν σε πλήρη 70ς περιβολή με τη χρυσοκίτρινη κελεμπία, τα μαύρα γυαλιά που παρέπεμπαν στα ντίσκο-φανκ χρόνια, μαζί με τα κομμάτια της χρυσής εποχής επίσης. Πλήρης η ορχήστρα γύρω και εκείνος καθισμένος μπροστά στα πλήκτρα, στην άκρη της σκηνής. Η φωνή του βαθιά, βελούδινη- Άιζακ Χέιζ δηλαδή. «Walk Οn Βy», «Groove οn», «Βy Τhe Τime Ι get» και φυσικά «Shaft». Όρθιος τότε, να διευθύνει μεγαλοπρεπώς τους μουσικούς του, σε μια πολύ ωραία εκτέλεση του κομματιού, παραδίδοντας υψηλά μαθήματα σόουλ. Στην αρχή, πίσω ειδικά, δυσκολευόσουν να μπεις στο πνεύμα της συναυλίας (οι χώροι αυτοί – τα στάδια- δεν ευνοούν ιδιαίτερα τέτοιες μουσικές), μετά όμως και αφού σιγά σιγά προωθήθηκα, διαπίστωσα πως πολύ εύκολα και μαγικά ένιωθες τον μαγνητισμό που έχουν οι μουσικές του Χέιζ και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος.


Η «στρατηγική» στο βιβλίο

Οι Έλληνες σκακιστές, για πολλά χρόνια δεν διέθεταν την ειδική βιβλιογραφία που απαιτεί η μελέτη του παιχνιδιού. Δεν είχαν πρόσβαση στη γνώση αυτή, αν δεν μπορούσαν να διαβάσουν αγγλικά και σε ορισμένες περιπτώσεις ρώσικα. Με εξαίρεση τους δύο τόμους του αείμνηστου Τριαντάφυλλου Σιαπέρα, που είχε τη σκακιστική στήλη αυτής της εφημερίδας για πολλά χρόνια, δεν υπήρχε τίποτα. Αυτό, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει και αλλάζει. Αρκετές ενδιαφέρουσες εκδόσεις αρχίζουν και σχηματίζουν μια στοιχειώδη βιβλιογραφία, τόσο για τα παιδιά που ξεκινούν την περιπέτεια της εκμάθησης αυτού του παιχνιδιού- που δεν είναι μόνο παιχνίδι, αλλά έχει και στοιχεία επιστήμης και τέχνης- όσο και για τους προχωρημένους που θέλουν να εμβαθύνουν και να γίνουν πολύ ισχυροί παίκτες. Για όλα αυτά θα μιλήσουν δύο από τους πρωταγωνιστές αυτής της εκδοτικής άνοιξης, ο Ηλίας Κουρκουνάκης και ο Χρήστος Κεφαλής την Πέμπτη το βράδυ (7.00), στο Βιβλιοπωλείο του Χαλανδρίου «Ευριπίδης στη Στοά» (Ανδρέα Παπανδρέου 11). Είναι μια εκδήλωση που οργανώνεται από δύο εκδοτικούς οίκους ταυτόχρονα, τη «Διόπτρα» και τον «Κέδρο» που, για καλή τύχη αυτού του μάλλον παρεξηγημένου παιγνίου, έχουν σκύψει πάνω του προβαίνοντας σε μια πραγματική προσφορά προς τη νεολαία, αλλά και προς όλους όσοι προσπαθούν να ασχοληθούν με κάτι που δεν έχει μόνο «γκλάμουρ», αλλά και ουσία.