«Επιτέλους, ξανακάνω ρεπορτάζ». Η Έλλη Στάη, για πρώτη φορά μετά την επεισοδιακή αποχώρησή της από τον Αntenna, μιλάει για τον νέο ρόλο της στα δελτία ειδήσεων του Μega και τη συνύπαρξή της με την Όλγα Τρέμη
«Είναι δύσκολη η προσπάθεια. Διότι άλλος ο ρόλος του παρουσιαστή και άλλος του σχολιαστή. Δεν είναι απλή υπόθεση να βγαίνεις σε “παράθυρο” και να σχολιάζεις την πολιτική επικαιρότητα. Υπάρχει ρεπορτάζ από πίσω για το πολιτικό σχόλιο. Διότι η τοποθέτηση πρέπει να εμπεριέχει τη γνώση τού τι συμβαίνει. Από την άλλη ήταν κάτι που ήθελα και όταν μου το πρότεινε ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος στο Μega, αν και δεν το είχα ξανακάνει στο παρελθόν, μου φάνηκε τόσο φυσικό. Σαν να έπινα νερό», λέει η Έλλη Στάη για τον νέο ρόλο της.
«Πάντα ήμουν πολιτικά σκεπτόμενο ον και το δελτίο του Μega είναι πολιτικό δελτίο. Οπότε νιώθω στον φυσικό μου χώρο». Ωστόσο, ο ρόλος του παρουσιαστή δεν υπολείπεται δυσκολίας και αποσαφηνίζει πως «το άνκορινγκ απαιτεί πολύ καλό συντονισμό και ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι επαρκής σε όλα. Πρέπει να ξέρει τα πάντα».
Η εικόνα της δεν απέχει από εκείνη που αντικρύζει ο τηλεθεατής στα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων του Μega. Εκπέμπει την ησυχία ενός ανθρώπου που δεν έχει να αποδείξει κάτι. Είναι ξεκάθαρο από την πλευρά της επίσης, πως ουδέποτε θέλει να «χωρέσει δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη». «Υπάρχει μια παθογένεια στην ελληνική τηλεόραση. Μια ταύτιση ρόλων. Μα είναι εξίσου σημαντικοί. Και ο ρόλος εκείνου που κρατά την “μπαγκέτα” και εκείνου που βγαίνει και λέει κάποια πράγματα. Είναι αυτόνομοι, μεγάλοι ρόλοι. Πάντα το πίστευα αυτό».
Στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία μετρά περίπου δύο δεκαετίες. Μια πορεία με έντονες διακυμάνσεις
«Έκανα λάθη, αλλά έμαθα ότι πρέπει να συνηθίσω στη συνύπαρξη και ότι δεν πρέπει να στοχεύω στο απόλυτο, γιατί την “πάτησα”…»
και περιπετειώδεις μετακινήσεις αλλά και αποχωρήσεις, όπως η πρόσφατη από τον Αntenna. Άραγε την έκαναν σοφότερη; «Οι εμπειρίες σε κάνουν πιο σοφό και πιο πλήρη. Προσφέρουν όχι μόνον οι χαρές, αλλά και οι λύπες. Και τα εύκολα, αλλά και τα δύσκολα. Ναι, είμαι πιο σοφή, αλλά και πιο ήρεμη. Στον Αntenna ήμουν 7 χρόνια και τα 6 ήταν πολύ καλά και δημιουργικά. Ό,τι συνέβη, έγινε από λάθος χειρισμούς τού Αntenna».
Σ΄ αυτή την πορεία της έκανε, το παραδέχεται, και κάποια λάθη από τα οποία διδάχθηκε.
Τι έμαθε; «Ότι πρέπει να περιμένω στη ζωή- και το ΄χω κάνει πράξη- και επίσης να παίρνω τα πράγματα όπως έρχονται. Δεν πρέπει να στοχεύεις στο απόλυτο, γιατί την “πάτησες”. Και ακόμη ότι πρέπει να συνηθίσω στη συνύπαρξη. Πράγμα δύσκολο στη ζωή, όπως στα προσωπικά έτσι και στα επαγγελματικά».
Κάποιοι περιμένουν τον τσακωμό σας με την Όλγα Τρέμη…
Είναι το μόνο που δεν πρόκειται να συμβεί. Είναι ωστόσο η ίντριγκα του πράγματος. Γιατί όμως να τσακωθούμε; Από τη στιγμή που είπα ότι θέλω να είμαι σε ρόλο σχολιαστή, αυτό από μόνο του σημαίνει ότι δεν θα τσακωθούμε ποτέ. Άλλωστε, εγώ το διάλεξα. Πώς να τσακωθώ μ΄ έναν άλλο άνθρωπο, όταν οι ρόλοι είναι διακριτοί και με επιλογή.
Δεν έχουμε συνηθίσει σε ρόλο πολιτικού σχολιαστή γυναίκα δημοσιογράφο σε συνδυασμό με συνάδελφό της ως παρουσιάστρια δελτίου. Η συνεργασία δύο καταξιωμένων δημοσιογράφων μέσα από το δελτίο μπορεί να έχει διάρκεια και πιθανότητα να μετεξελιχθεί σε κάτι άλλο;
Με την Όλγα έχουμε συνεργαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Ήμασταν στην ΕΡΤ το 1989, όταν ο Ριχάρδος Σωμερίτης είχε εμπιστευτεί τις πολιτικές εκπομπές «Πρόσωπο με πρόσωπο», στην Όλγα και «Πρόκληση για αλήθειες» σε μένα. Μια και το έφερε η κουβέντα, αν το δεις τώρα, με την Όλγα βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο σε μια πρόκληση για αλήθειες. Συνυπήρξαμε και στον Αntenna. Η Όλγα είχε το πολιτικό μαγκαζίνο στο ραδιόφωνο του σταθμού κι εγώ έκανα τα “Μάτια της Έλλης” στην τηλεόραση. Προεκλογικά, το 2000 ανέλαβε και τηλεοπτική εκπομπή και μαζί ήμασταν και στις εκλογές. Και τότε είχαμε περάσει καλά. Να το ξεκαθαρίσουμε: Δεν είμαι το κεντρικό πρόσωπο των ειδήσεων του Μega. Η Όλγα είναι, όχι εγώ.
Γιατί δεν κάνετε και τώρα μια εκπομπή μαζί;
Δεν το ΄χα σκεφτεί. Ωραία ιδέα. Μακάρι να κάνουμε μια εκπομπή οι δυο μας.
«Στους νέους χάνουμε ως κοινωνία»
«Η θέση των γυναικών και η θέση των παιδιών σε μια κοινωνία δείχνουν το επίπεδο του πολιτισμού της», λέει ένας Γάλλος φιλόσοφος. Η Έλλη Στάη πιστεύει πως ήταν καιρός και για την ελληνική τηλεόραση να αντανακλά, αν μη τι άλλο, αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία;
«Πιστεύω πως ναι. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι οπισθοδρομική.
Οι γυναίκες έχουν ανοίξει τον δρόμο, αλλά δεν τον έχουν διανύσει. Με απασχολεί το θέμα των παιδιών. Πρέπει να δώσουμε περιθώριο στους νέους. Εκεί χάνουμε ως κοινωνία. Δεν έχουμε δώσει τις διεξόδους. Το στοίχημα λοιπόν είναι εκεί.
Η κοινωνία έχει κλείσει τις πόρτες στους νέους. Τις ζω αυτές τις γενιές και λόγω του γιου μου, αλλά και από φιλικές οικογένειες. Το αδιέξοδο στα ελληνικά πανεπιστήμια με τρελαίνει.
Οφείλουμε να ακούσουμε τους νέους, τις δικές τους απόψεις για το πού πρέπει να πάει ο κόσμος. Εκείνοι αποφασίζουν, όχι εμείς».
