[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Καινούργιο σιντί

Μεγαλώνοντας, οι καινούργιες μουσικές που αγαπάς λιγοστεύουν, δυσκολότερα δένεσαι με τραγούδια, αφήνεις τα παλιά να παίζουν ξανά και ξανά μέσα σου. Ωστόσο, είπα να αγοράσω ένα σιντί, να ξαναζήσω ωραίες στιγμές ακρόασης, όπως παλιά που δεν πηγαίναμε σε συναυλίες, αλλά η αγορά ενός δίσκου ήταν μεγάλη υπόθεση και τον απολαμβάναμε για μήνες.

Δεν ήταν μόνο η μουσική, ήταν και οι φωτογραφίες, τα κείμενα στο εξώφυλλο, όλ΄ αυτά. Πληρώνω λοιπόν το σιντί, ακριβούτσικα, αλλά σκέφτομαι, δεν είναι το ίδιο με τις αντιγραφές, έχεις το βιβλιαράκι του, την αυθεντική κόπια, το ευχαριστιέσαι. Όχι μιζέριες, όπως αυτά που πουλάνε στον δρόμο ή που κατεβάζεις από το Ίντερνετ. Πάω να το ανοίξω, με τίποτα δεν άνοιγε. Σφιχτά κλεισμένο στο πλαστικό περιτύλιγμα. Άκρη πουθενά. Σπάω ένα νύχι προσπαθώντας να το χαράξω στο πλάι, πάω να το τραβήξω με τα δόντια, άσε μη σπάσει και το δόντι.

Βγάζω σουγιά, προσπαθώ, σκίζεται η πρώτη στρώση πλαστικού. Είχε και συνέχεια. Σελοτέιπ γιγάντιο το αγκάλιαζε σφιχτά.

Τραβάω, ξεκολλάω, μια ώρα τραβολόγημα, αδύνατον.

Τελικά μισοβγαίνει το σελοτέιπ, μένει η κόλλα επάνω. Πιάνω πονηρά από το άνοιγμα το βιβλιαράκι, το βγάζω. Πάω να διαβάσω, άσπρα γράμματα σε κόκκινο φόντο, και μόνο αγγλικά.

Μήπως έκανα λάθος, ελληνική μουσική δεν πήρα; Ευτυχώς, δεν τα πάω άσχημα στα αγγλικά, είχα πάντα έφεση στις γλώσσες. Αν και δεν αγόρασα το σιντί για να κάνω τεστ. Κατά τα άλλα το βιβλιαράκι όλο φωτογραφίες. Φυσικά σε λίγο κόβω το δάχτυλό μου, ανοίγοντας το σιντί από το πλάι.

Τελικά δεν πρέπει να ενοχλείς τα τραγούδια που βρίσκονται εντός σου με νέες αφίξεις, εκεί κατέληξα. Κάπως αντιδρούν και είναι επικίνδυνο για τη σωματική σου ακεραιότητα.