ΜΑΤΙΕΣ Το Φεστιβάλ

Το ελληνικό λαϊκό τραγούδι και, πολύ περισσότερο, το μπουζούκι, δεν… χωρούσαν να περάσουν, κάποτε, όχι μόνον από τις πύλες του Ηρωδείου, αλλ΄ ούτε καν από την πίσω πόρτα της Ραδιοφωνίας, στο Ζάππειο. Ήρθαν, όμως, ο Θεοδωράκης και ο Σπυρομήλιος και σάρωσαν αυτή την αντίληψη. Ο πρώτος με το έργο και την προσωπικότητά του κι ο δεύτερος με τη δύναμη και το κύρος του, στα χρόνια του Καραμανλή. Και φτάσαμε, φέτος, σ΄ ένα σημείο, που το θεωρώ άξιο ιδιαίτερης προσοχής: ο Γιώργος Λούκος συμπεριέλαβε στο Φεστιβάλ τέσσερα αφιερώματα στο λαϊκό τραγούδι!

Ο Λούκος έχει τόλμη: ενέκρινε μια παραγωγή του Παναγιώτη Κουνάδη, σημαντικού και πρωτοπόρου ερευνητή του ρεμπέτικου, για τα τραγούδια που μιλάνε για «ψυχοτρόπες ουσίες» («ευφορικές ουσίες»).

Τραγούδια του Μάρκου («Χαρμάνης είμαι απ΄ το πρωί»), του Τσιτσάνη («Όταν συμβεί στα πέριξ»), του Μητσάκη («Όταν καπνίζει ο λουλάς»), του Μπέζου («Ήσουνα ξυπόλητη») και πολλών άλλων. Τα τραγούδια αυτά, που μερικά έχουν ζωή 120-130 ετών, θα τα ερμηνεύσουν ο Γ. Νταλάρας, ο Χρ. Θηβαίος, ο Μπ.

Τσέρτος και η Μ. Φριτζήλα. Θα έχει συμμετοχή και η Εστουντιαντίνα της Νέας Ιωνίας Βόλου.

Τολμηρή ήταν και η απόφαση του Λούκου να εντάξει στο πρόγραμμα, με επιμέλεια της Λίνας Νικολακοπούλου, ένα αφιέρωμα στον Άκη Πάνου, με τίτλο παρμένο από ένα υπέροχο τραγούδι του με τον Καζαντζίδη: «Η ζωή μου όλη». Είναι γνωστά αυτά που συνέβησαν «στας δυσμάς του βίου» του Άκη Πάνου. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω. Χρειάζεται, όμως, να πω κάτι που μάλλον το γνωρίζουν πολλοί: ο Άκης Πάνου έχει γράψει μια σειρά από εξαιρετικά λαϊκά τραγούδια (στίχοι και μουσική), που τα ερμήνευσαν οι μεγαλύτεροι Έλληνες τραγουδιστές.

Η Χαρούλα θα αφιερώσει ένα διήμερο στον αξέχαστο Μάνο Λοΐζο. Είναι η πρώτη φορά που σε ένα επίσημο φεστιβάλ παρουσιάζεται η δουλειά του Μάνου. Ενός συνθέτη ξεχωριστού, γλυκύτατου, τρυφερού, που «γεννούσε» συνεχώς εξαίσιες μελωδίες! Από την αρχή, ο Μάνος έδειξε ότι θα άφηνε τη «βαριά», την φλογισμένη στάμπα του στο ελληνικό τραγούδι. Θυμηθείτε: «Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» (Κ.

Μητροπούλου), «Το ακορντεόν» και «Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς» (Γ.

Νεγρεπόντης), «Όλα σε θυμίζουν» (Μ. Ρασούλης) και τόσα- δεκάδες- άλλα… Ο υπέροχος Λοΐζος! Κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς: το 1982, σε ηλικία μόλις 45 χρόνων.

Κράτησα για το τέλος το αφιέρωμα «Οι μελωδίες της Ευτυχίας», που την καλλιτεχνική του επιμέλεια θα έχει και πάλι η Λ. Νικολακοπούλου. Καιρός ήταν, νομίζω. (Μάλλον, το αφιέρωμα έπρεπε νά ΄χει γίνει πολλά χρόνια πριν.) Γιατί τα τραγούδια- στίχοι- της Παπαγιαννοπούλου- αυτά τουλάχιστον που γνωρίζουμε, γιατί αρκετά κυκλοφορούν με ονόματα διαφόρων συνθετών- άφησαν εποχή και δεν υπάρχει παρέα που να μη τα τραγουδάει, εδώ και μισόν αιώνα!

Ωραία πράγματα.