[ Δρόμοι ]

Στο Μονπελιέ…
… δεν θα ξαναδούν τη σκιά του να πετάει τις νύχτες από στέγη σε στέγη. Ο Ζοκά, 24 ετών, δεν ήθελε να ξαναπέσει ποτέ πια στα χέρια των αστυνομικών. Τα κατάφερε. Έλεγε: «Όταν θα πεθάνω, θα δείτε το όνομά μου πάνω από την πόλη». Οι κάτοικοι του Μονπελιέ, όταν σηκώνουν το κεφάλι ψηλά, βλέπουν σήμερα το όνομα του Ζοκά γραμμένο παντού. Με μεγάλα λευκά γράμματα «κρεμασμένα» στις πιο ψηλές καμινάδες. «Έπαιρνε μεγάλο ρίσκο για να γράφει παντού το όνομά του», μουρμουρίζει ο πατέρας του. «Δεν μπόρεσα ποτέ να τον καταλάβω».

Το Σαββατόβραδο…
… εκείνο είχε αρχίσει όπως όλα τα άλλα για τον Ζοκά και την παρέα του. Τα τέσσερα παιδιά ξεκίνησαν να γράφουν συνθήματα μια ώρα πριν από τα μεσάνυχτα, αφού πρώτα ήπιαν μερικές μπίρες στο καφενείο για να πάρουν θάρρος. Ήταν πια μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα όταν ο Ζιλιάν, ο Αντριάν και ο Μπενζαμέν είδαν τον Ζοκά να σκαρφαλώνει μόνος του στη στέγη του κινηματογράφου «Καπιτόλ» με το σπρέι στην τσέπη. Και να γράφει εκεί αυτό που ήθελε να γράψει από καιρό, για να το βλέπουν από το αντικρινό ΜακΝτόναλντς, από όπου είχε απολυθεί τον Ιανουάριο: «Πάρτε μου μια πίπα». Ο Ζιλιάν πηγαίνει κοντά του και γεμίζει τα γράμματα με πράσινο σπρέι. Μα γρήγορα το σπρέι του αδειάζει και κατεβαίνει μαζί με τους άλλους. Μόνο ο Ζοκά μένει κρεμασμένος στον ουρανό. Οι κινήσεις τους παρακολουθούνται άγρυπνα από τις τηλεοπτικές κάμερες της αστυνομίας που σαρώνουν την πόλη. Μόλις πατούν το πόδι τους στη γη, τους περιμένουν οι χειροπέδες. Ο Ζοκά βλέπει από ψηλά τη σκηνή. Έχει ήδη στην πλάτη μια καταδίκη με αναστολή επειδή έγραφε συνθήματα. Ξέρει πως αν παραδοθεί τον περιμένει η φυλακή. Το βάζει στα πόδια, πηδώντας από στέγη σε στέγη. Δυο αστυνομικοί και δυο πυροσβέστες με φακούς που κάνουν τη νύχτα μέρα τον παίρνουν στο κατόπι. Εγκαταλείπουν την επικίνδυνη προσπάθεια πάνω στα ψηλά κτίρια ύστερα από μισή ώρα, σίγουροι πια πως ο Ζοκά τους έχει ξεφύγει.

Την άλλη μέρα…
… οι φίλοι του Ζοκά μαθαίνουν το άσχημο νέο. Ένας που μένει δίπλα στο «Καπιτόλ» βρήκε τον Ζοκά πεσμένο στο μπαλκόνι του σπιτιού του, μέσα στα αίματα. Δώδεκα ώρες αργότερα ξεψύχησε στο νοσοκομείο. Καμιά εκατοστή φίλοι του, από εκείνους που τις νύχτες γεμίζουν τους τοίχους του Μονπελιέ με συνθήματα, τον ξεπροβόδισαν στο κοιμητήριο. Ήταν μαζί τους και πολλοί άστεγοι νέοι, από εκείνους που έχουν καταλάβει το κτίριο της οδού Αμπέ ντε Λ΄ Επέ 8 και έχουν κρεμάσει απέξω ένα πανό που γράφει: «Οι επιθυμίες μας προκαλούν αναρχία». Οι κάτοικοι…
… του Μονπελιέ προσπαθούν να καταλάβουν. Το ίδιο και ο πατέρας του Ζοκά, που μονολογεί κάθε τόσο: «Γιατί τα παιδιά είναι τόσο πρόθυμα να βάλουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να ανεβούν όλο και πιο ψηλά;».